Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Κυριακή μεσημέρι στη Πάτρα. -Ρε παιδιά, πόσα χρόνια ερχόμαστε σε αυτό το καφέ; -Ρε αλήθεια δε θυμάμαι… -Παίζει να ήταν η πρώτη φορά που βγήκα «μόνος» για καφέ! -Ρε αλήθεια τώρα; Ερχόμαστε πάντα δηλαδή εδώ; -Nαι σου λέω! -Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που είπα στη μάνα μου «Μάνα, μετά την παρέλαση θα πάμε […]

Η ζωή αρχίζει εκεί…

Τρίτη βράδυ στο Κηφισιά. -Ρε δεν είμαι καλά…δεν την παλεύω… -Ρε Ηλία, φάση είναι… -Φάση λέω ότι είναι τα τελευταία 2 χρόνια… Η Βιολέτα μου είπε να πάω σε ψυχολόγο… -Ρε ξεκόλλα, δεν έχεις κάτι… Φάση είναι… -Μετά που πέθανε η μάνα μου σαν κάτι να άλλαξε μέσα μου… Τίποτα δεν απολαμβάνω… Εκνευρίζομαι με το […]

Δεν είσαι το πιο κοφτερό…

Τετάρτη βράδυ στην Αττική. -Δεν αντέχω άλλο να το συζητάμε…Βαρέθηκα να αναλύω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια…Δε με καταλαβαίνεις…Δεν μπορώ να σε καταλάβω, γιατί δεν το λήγουμε να πάει ο καθένας σπίτι του και να βρει ο καθένας το δρόμο του όπως αυτός επιθυμεί…Δεν  πάει ρε παιδί μου…Δεν τραβάει το μεταξύ μας…Ας το παραδεχτούμε…Ας […]

Α! Ρε Μάνα…

Σάββατο βράδυ στην Αργυρούπολη. -Νομίζω από κάπου σε ξέρω… -Εγώ νομίζω πως όχι, αλλά θα ήθελα να σε γνωρίσω… -Είσαι σίγουρη; -Ναι…θα σε θυμόμουν! -Τόσο καλή μνήμη; -Ναι… δεν ξεχνάω ποτέ ! -Ποτέ; -Ναι ποτέ! -Τότε ξέχασες ότι τον προηγούμενο μήνα είχες έρθει εδώ, αλλά εγώ ήμουν στη θέση του DJκαι όχι εδώ στο μπαρ […]

Τρώγοντας έρχεται η όρεξη…

Παρασκευή απόγευμα στο Παγκράτι. -Έλα! -Μάνια! Μια φορά να σε πάρω και να σηκώσεις το τηλέφωνο! Αλήθεια! -Ρε σόρρυ έκανα μπάνιο! -Σε πόση ώρα θα είσαι έτοιμη; -Για πού; Έχουμε κανονίσει κάτι και δεν το θυμάμαι! -Καλά θυμάσαι, αλλά κανονίζουμε τώρα! Πρέπει να δεις τη φίλη σου!  -Βρε Ευτυχία μου… Τώρα βγήκα από το μπάνιο… […]

Κινδυνεύω.

‘Ήταν Παρασκευή βράδυ. Κάθε Παρασκευή πας στο στέκι σου στο μπαράκι πίσω από το Μέγαρο Μουσικής. Κάθε Παρασκευή σε βλέπω, κάθε Παρασκευή δε σου μιλάω. Ήταν εκείνη η Παρασκευή. Μπήκα στο μπαρ καθόσουν στη σκισμένη πράσινη πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσες έξω. Στο τραπέζι πάνω καιγόταν ένα τσιγάρο που από την ώρα που το […]

Don’t worry, make a story!

Σάββατο απόγευμα στο Βουκουρέστι. Πάσχα στην Ελλάδα; Όχι φέτος! Αποφασίσαμε φέτος να κάνουμε κάτι διαφορετικό φέτος. Να κάνουμε Ανάσταση εκτός Ελλάδας. Βουκουρέστι βόλεψε, Βουκουρέστι μας πρότειναν, Βουκουρέστι πήγαμε τελικά.  Είχαν όλα τον ήχο και την αίσθηση του ελληνικού Πάσχα σε διαφορετική γλώσσα. Ο Επιτάφιος, η Ανάσταση, η κατάνυξη σε ένα Πάσχα που δεν είναι στη γλώσσα σου μέσα […]

Μ’ αντέχεις;

Ξύπνησα και έφυγα σαν κλέφτης. Είναι αυτές οι μέρες που δε με αντέχω.  Χάνομαι τόσο στις σκέψεις μου, που το μόνο που θέλω είναι να μείνω μόνος μου. Κλείνω το κινητό μου και φεύγω με τη μηχανή κάπου που δεν ξέρω. Ευτυχώς είναι Κυριακή. Κανείς δε θα με ψάξει. Γύρισα αργά το βράδυ σπίτι. Ευτυχώς με ξέρεις.  Δε μου […]

Quiero las naranjas rojas!

Κυριακή μεσημέρι στη Γρανάδα. -Quiero las naranjas rojas! -Τι σημαίνει αυτό αγάπη μου; -Θέλω τα κόκκινα πορτοκάλια! -Σαγκουίνι; -Κόκκινα του πάθος! Εκείνη την ώρα με έπιασε αγκαλιά. Σφιχτά. Δε με ένοιαζε να έχανα την ανάσα μου εκείνη τη στιγμή βλέπωντας τα μάτια του. Η βόλτα μας συνέχισε δοκιμάζοντας «κόκκινα» πορτοκάλια από όλα τα μανάβικα στο […]

Παρακαλώ τη μοίρα μου…

Σάββατο βράδυ στο χωριό. Τέσσερις γυναίκες. Το δωμάτιο έχει ένα τραπέζι και τέσσερις καρέκλες, ένα κρεβάτι νοσοκομείου με το μηχανισμό που ανεβαίνει και κατεβαίνει η πλάτη και μια σόμπα. Στον πολλάκις ασβεστωμένο τοίχο είναι κρεμασμένα κάδρα, ένα σε κάθε τοίχο, για να μη δείχνει άσπρος. Δυο από αυτά τα κάδρα είναι λίγο στραβά κρεμασμένα. – […]