Παραμονή Χριστουγέννων στο Σύνταγμα.

Χτυπάει το τηλέφωνο μου επίμονα και είναι ο Λεωνίδας. Ήμουν έτοιμος να μπω στο αμάξι για να πάω σπίτι, αφού είχα περάσει  από κάθε κατάστημα που πουλούσε φαγητά και γλυκά, ήταν για σήμερα το βράδυ.

-Έλα Λεωνίδα!

-Ρε φιλαράκι  πού είσαι;

-Άσε! Μ’ έμπλεξε η μάνα μου να πάρω ότι φαγώσιμο υπάρχει για σήμερα το βράδυ, αλμυρά, γλυκά, πικρά όλα!

– «Χωσέ» κανονικό ε;

-Ναι ρε, άσε! Εσύ όλα καλά;

-Ρε Νίκο, έφυγε η Μάνια από το σπίτι. Σήμερα παραμονή Χριστουγέννων καταλαβαίνεις;

-Τι λες τώρα; Αλήθεια; Γιατί τί έγινε;

-Ότι γίνεται τόσο καιρό, φωνές και νεύρα, πολλά νεύρα αδερφάκι μου…

-Κάτι μου είχες πει, αλλά δεν το θεώρησα σοβαρό…

-Ρε Νίκο, είχαμε πολλά προβλήματα,  αλλά όχι και να χωρίσουμε…

-Ρε Λεωνίδα, καλύτερα θα είστε άμα…

-Άμα με καταλάβαινε λίγο, όλα θα ήταν διαφορετικά, μα δεν καταλαβαίνει τίποτα και μόνο την πάρτη της κοιτάει.  Κάθε φορά μου πετάει αυτά τα φιλοσοφικά «Άμα δεν είσαι καλά με τον εαυτό σου δεν είσαι με κανένα». Πώς να είμαι καλά ρε Μάνια, αφού δε με καταλαβαίνεις και όλα με βάζεις στο σκαμνί… Λεωνίδα έκανες το ένα Λεωνίδα έκανες το άλλο.. Λεωνίδα γιατί δεν έκανες αυτό, Λεωνίδα γιατί φέρεσαι  έτσι, Λεωνίδα γιατί είσαι έτσι… γιατί είσαι γιουβέτσι… ας το καλό βαρέθηκα…

-Ρε φίλε τι να σου πω; Άμα κάτι δεν πάει, άστο… αφού ξέρεις…

-Ρε Νίκο, αφού ξέρεις πως νιώθω για τη Μάνια, αλλά αυτή εκεί τον εαυτούλη της και αυτά τα φιλοσοφικά κενά που δε μου λένε τίποτα!

-Στην πράξη να σε δω κοπέλα μου… εδώ… Δεν μπορούσες να περιμένεις; Την ημέρα των Χριστουγέννων έπρεπε να φύγεις; Δε μιλήσαμε καν, γύρισα από τη δουλειά και μου είχε αφήσει ένα σημείωμα… « Φεύγω. Καλύτερα και για τους δυο. Δεν έχω να πω κάτι άλλο, τα είπαμε όλα σε κάθε μας καβγά. Αν σου πω να προσέχεις δε θα σου αρέσει. Αν σου πω να περνάς καλά πάλι δε θα σου αρέσει. Κάνε ό,τι θέλεις.»

-Αυτό;

-Ναι ρε φίλε αυτό… Πήρε τα πράγματα της κι έφυγε. Αυτό ήταν. Που καλύτερα να μην την είχα γνωρίσει. Να μην είχα βγει εκείνο το βράδυ, να καθόμουν σπίτι και να έλιωνα στο Playstation ή στο Netflix. Να μην έβγαινα εκείνη την μέρα γαμώτη. Να μην την γνώριζα ποτέ.

-Το έχω πει κι εγώ σε άλλη φάση…  Ρε φίλε τα πράγματα δεν        αλλάζουν, εμείς τα αλλάζουμε.

-Δύο  χρόνια ρε φίλε με  ένα σημείωμα; Έτσι απλά;

-Έτσι απλά. Τι θα κάνεις σήμερα;

-Θα κάτσω σπίτι μου να γίνω τύφλα και να πεθάνω στον ύπνο…

 -Θα μαζευτούμε στη μάνα μου.  Θα είναι και ο αδερφός μου με τα παιδιά, έλα να γίνουμε τύφλα μαζί και θα μείνουμε στη μάνα μου. Η κυρία Περσεφόνη θα χαρεί  να μας περιποιηθεί μεθυσμένους σαν να είμαστε έφηβοι στο σπίτι της, όπως παλιά.

-Ρε φίλε…

-Ρε φίλε έλα και άσε τα πολλά-πολλά.  Δέκα στο σπίτι της μάνας μου.

#atakaistoria #tsatsakimaria

 Θείος Κλητ, Σε ευχαριστώ πολύ για την ατάκα!

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Ήταν Ιανουάριος. Ήταν ο μήνας που θα μετακομίζαμε στο καινούργιο μας σπίτι. Ο Άγγελος μεγάλωσε στο σπίτι της γιαγιάς του, στο Μετς, το οποίο το λάτρευε. Ένα νεοκλασικό που κοσμούσε τον πεζόδρομο και ξεχώριζε για την ομορφιά του. Η γιαγιά του μας άφησε ξαφνικά, γιατί ήθελε να φύγει και να κάνει εντύπωση, όπως μας είχε […]

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]