Τετάρτη μεσημέρι, Ιλίσια.

– Γεια σου Ελπίδα. Πώς πήγε το σχολείο;

-Μαμά δεν  πεινάω.

– Τι έχεις και δεν έχεις τα κέφια σου;

-Μαμά, έχω στεναχωρηθεί πολύ.

-Γιατί τί έγινε;

-Η Μάρθα θα κάνει πάρτι το Σάββατο και δε με κάλεσε. Έχει καλέσει όλη την τάξη εκτός από εμένα.

-Απ’ ότι όσο θυμάμαι δεν την είχες καλέσει ούτε εσύ στα γενέθλια σου και είχες καλέσει όλη την τάξη.

-Αφού μαμά… Είχαμε τσακωθεί και δε μιλούσαμε και …

-Και δε μιλάτε ακόμα…

-Μα εσύ με ποιον είσαι;

-Δεν έχει σημασία με ποιον είμαι, σημασία έχει ότι…Ποτέ μην κάνεις αυτά που  δε θες να σου κάνουν οι άλλοι! Ηθικό δίδαγμα λοιπόν;

-Ποτέ μην κάνεις αυτά που δεν θες να σου κάνουν οι άλλοι!

Επαναλάβαμε μαζί. Μια αγκαλιά και ώρα για φαγητό.

#atakaistoria #tsatsakimaria

Ιωάννα Ζουριδάκη, Σε ευχαριστώ πολύ για την ατάκα!

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]

  • Είναι πρώτο έτος. Είμαστε δεκαοχτώ χρονών. Η Αθήνα είναι μια άγνωστη πόλη που μας περιμένει να αφήσουμε την κάθε μας στιγμή, στο κάθε της μέρος. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο της Κρήτης και η ζωή μου μετά τα δεκαοχτώ ένιωθα ότι θα είναι στην Αθήνα. Το ήξερα από πέντε χρονών, όταν με ρωτούσαν τι θα γίνεις όταν […]