Σάββατο βράδυ, Πετρούπολη. Καλοκαιρινό πάρτι του φίλου Αχιλλέα στην Πετρούπολη. Πραγματικά δεν είχα κανένα κουράγιο να πάω μέχρι εκεί αλλά είναι καλός φίλος και δε γινόταν να μην πάω. Ήθελε πολύ μεγάλη δύναμη να σηκωθώ από τον καναπέ με το air-condition, να ετοιμαστώ και να πάω μέχρι την Πετρούπολη από Κηφισιά. Ετοιμάστηκα σε ένα τέταρτο,
Σάββατο πρωί, Αμπελόκηπους. Μονολογώ, σαν να’ μαι μόνη μου. -Να ξεσκονίσω πρώτα, να καθαρίζω τα τζάμια και μετά μπαλκόνια και παράλληλα πλυντήρια; Μάλλον πρώτα μπαλκόνια και μετά τζάμια και μετά ξεσκόνισμα! Πως ν ’απλώσω τα καθαρά ρούχα σε βρώμικο μπαλκόνι; Μα τι λέω! Καθόλου δε σκέφτομαι! -Ναι, καθόλου δε σκέφτεσαι, αγάπη μου! -Α! Εδώ είσαι!
Πέμπτη μεσημέρι, Αεροδρόμιο Αθήνας Είμαι 20 χρονών και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου σκέφτομαι να πάω στη Κούβα. Όταν ήμουν μικρή η θεία μου, η πολυταξιδευμένη, μου είχε φέρει μια τσάντα και μια card postal από τη Κούβα που είχε πάει ταξίδι. Δε χρησιμοποίησα ποτέ τη τσάντα για να μη τη χαλάσω. Είχα
Παρασκευή βράδυ, Πετράλωνα -Ερωτική απογοήτευση, ξέρεις τι είναι; -Και ποιος δε ξέρει! -Εσύ Μαρίνα μου, το έχεις ξεχάσει εδώ και έξι χρόνια! Σωτήρης, άγιος άνθρωπος, τη σωτηρία σου έχεις βρει! -Έλα βρε Λίτσα! -Που να έρθω πες μου! Πες μου! Δεν είμαι καλά! Ερωτική απογοήτευση, αυτό έχω! -Τρεις μήνες ήταν… -…και λίγοι είναι τρεις μήνες;
Σάββατο πρωί, ΙΚΕΑ Αεροδρόμιο Χτες το βράδυ πήγαμε οικογενειακώς στο καινούργιο σπίτι της εγγονής μου. Πέρασε στο Πανεπιστήμιο φέτος. Ήθελε να μείνει μόνη της. Παρόλο που υπήρχαν αντιδράσεις, εγώ συμφωνούσα απόλυτα μαζί της. Νέα ζωή, νέα αρχή. -Εμείς θα είμαστε δίπλα στο παιδί σε ότι και χρειαστεί! είπα στο μονάκριβο γιο μου, ο οποίος είχε
Τετάρτη βράδυ, Σύνταγμα. Μου φάνηκε καλή ιδέα να βγω για ένα ποτό μετά τη δουλειά, αν και είναι Τετάρτη. Φύγαμε όλοι μαζί από το γραφείο και αποφασίσαμε να πάμε κέντρο για να είναι δίκαιο για όλους. Δώδεκα και τέταρτο περνάει το τελευταίο μετρό από Σύνταγμα. Σπάνια θα πάρω το μετρό, έχω καλομάθει με το αμάξι.
Πλάκα, Κυριακή πρωί. Είναι Κυριακή πρωί. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, κάθε Κυριακή ξυπνάω και κάθομαι στο καναπέ που βλέπει στο δρόμο, εκεί τρώω το πρωινό μου. Εδώ και 2 χρόνια, κάθε φορά όλες οι αναμνήσεις ξυπνάνε σε αυτό το παράθυρο.Σήμερα θυμήθηκα εκείνη την Παρασκευή το πρωί πριν πάω στο σχολείο, που μου
Σάββατο μεσημέρι, Σύνταγμα. Πλησιάζει η μέρα για το γάμο και τίποτα δεν είναι όπως θα ήθελα να είναι. Ήταν όλα τόσο καλά οργανωμένα και έλεγα ότι τις τελευταίες μέρες θα ασχολούμαι μόνο με λεπτομέρειες. Όμως, είναι οι τελευταίες μέρες και εγώ ασχολούμαι ακόμα με βασικά πράγματα. Ακόμα και το νυφικό δεν έχει τελειώσει μια βδομάδα
Κυριακή βράδυ, Θεσσαλονίκη. Οι πανελλήνιες για όλους μας ήταν μια εμπειρία που δε ξεχνάς, νομίζω. Έδωσα και εγώ φέτος. Ήμουν μέτριος μαθητής, αλλά θα περνούσα εύκολα στη σχολή που ήθελα χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Είχα δώσει 3 μαθήματα και δεν είχαν πάει πολύ καλά, μετά το τέλος των εξετάσεων ήξερα ότι κινδύνευα να χάσω τη σχολή,
Κυριακή μεσημέρι, χωριό Κλασσικό κυριακάτικο τραπέζι στο χωριό. Είχαμε πάει μαζί με το Λευτέρη να τον γνωρίσω και στην υπόλοιπη οικογένεια. Ήθελα να τον γνωρίσω στον παππού, στη γιαγιά και τη θεία και φυσικά άθελα μου τον γνώρισε όποια κουτσομπόλα πέρασε «τυχαία» εκείνη τη μέρα από το σπίτι της γιαγιά και του παππού. Καθίσαμε στο
