Παρασκευή βράδυ, Πετράλωνα
-Ερωτική απογοήτευση, ξέρεις τι είναι;
-Και ποιος δε ξέρει!
-Εσύ Μαρίνα μου, το έχεις ξεχάσει εδώ και έξι χρόνια! Σωτήρης, άγιος άνθρωπος, τη σωτηρία σου έχεις βρει!
-Έλα βρε Λίτσα!
-Που να έρθω πες μου! Πες μου! Δεν είμαι καλά! Ερωτική απογοήτευση, αυτό έχω!
-Τρεις μήνες ήταν…
-…και λίγοι είναι τρεις μήνες; Mα ήταν τόσο καλά! Γιατί γύρισε στη πρώην του;
-Δε ξέρω και δε με νοιάζει! Αυτός έκανε τις επιλογές του, εσύ;
-Εγώ τι;
-Τι εσύ! Να πάρεις λίγο τα πάνω σου! Καλά περάσατε τρεις μήνες, έτσι δεν είναι; Ήταν ειλικρινής ας του το αναγνωρίσουμε. Παρακάτω τώρα!
-Πώς να πάω παρακάτω;
-Τι προτιμάς πόδια ή αμάξι;
Την έκανα να γελάσει λίγο.
-Μα γιατί;
-Δε ξέρω γιατί κοριτσάκι μου… αλλά έρχεται και καλοκαίρι!
-Ε και;
-Το καλοκαίρι όλα είναι αλλιώς!
Ανάμεσα στα δάκρυα και στα γέλια μας, αρχίσαμε να κάνουμε σχέδια για τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές. Το καλοκαίρι όλα είναι αλλιώς.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Ουρανία Νάνου!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Κυψέλη, Κυριακή Μεσημέρι. Είναι από αυτές τις βροχερές μέρες που και να μη θέλεις να μελαγχολήσεις δε γίνεται. Είναι Σάββατο και ξύπνησα από τη βροχή. Το καλοριφέρ έχει κλείσει από το βράδυ. Το δωμάτιο είναι λίγο παγωμένο, όπως και η μύτη μου που έχει βγει από τα σκεπάσματα. Έχω κλείσει το παντζούρι ερμητικά, για να
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την