Σάββατο πρωί, Αμπελόκηπους.
Μονολογώ, σαν να’ μαι μόνη μου.
-Να ξεσκονίσω πρώτα, να καθαρίζω τα τζάμια και μετά μπαλκόνια και παράλληλα πλυντήρια; Μάλλον πρώτα μπαλκόνια και μετά τζάμια και μετά ξεσκόνισμα! Πως ν ’απλώσω τα καθαρά ρούχα σε βρώμικο μπαλκόνι; Μα τι λέω! Καθόλου δε σκέφτομαι!
-Ναι, καθόλου δε σκέφτεσαι, αγάπη μου!
-Α! Εδώ είσαι! Τώρα σε κατάλαβα!
-Δε σκέφτεσαι καθόλου, λέω, γιατί σήμερα δε θα κάνεις τίποτα απ όλα αυτά!
-Μα τι λες βρε Μάνο; Είσαι καλά; Έχεις ρίξει μια ματιά στο σπίτι; Η σκόνη κοντεύει να φτάσει στο ταβάνι; Δε γίνεται!
-Η σκόνη είναι χωνευτική! Έχει τέλεια μέρα! Έχω ετοιμάσει ήδη τη μικρή, πήγαινε ντύσου να πάμε βόλτα! Σήμερα δεν έχει δουλειές.
Χαμογέλασα, τον αγκάλιασα και πήγα να ντυθώ. Ήταν τέλεια μέρα όντως, δεν είχα δει καν πόσο όμορφη λιακάδα είχε.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!
Ήθελα πολύ καιρό να πάω στην παράσταση ”Λευκές Νύχτες”. Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Βαρύ έργο. Ήταν και ο λόγος που δεν έβρισκα εύκολα παρέα να πάω. Τελικά, η Μαρία δέχτηκε να πάμε. Ένα βράδυ Πέμπτης μετά τη δουλειά πήγαμε για ένα ποτάκι και στη συνέχεια στο θέατρο. Ήμασταν τυχερές, γιατί μας βρήκαν θέση στην πρώτη σειρά. Δίπλα
Ήταν το πρώτο μας ραντεβού, μετά από τη γνωριμία μας στο πανηγύρι του χωριού. Ναι…Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη περίσταση να γνωρίσεις κάποιον. Είναι όλοι οι συγγενείς, όλες οι κουτσομπόλες του χωριού και ένας χαμός από χορό και φαγοπότι. Καταφέραμε να γνωριστούμε. Τα βασικά, δηλαδή, όνομα, δουλειά κάνουμε και πως βρεθήκαμε στο πανήγυρι. Εμένα