Η σκόνη είναι χωνευτική!

Σάββατο πρωί, Αμπελόκηπους.

Μονολογώ, σαν να’ μαι μόνη μου.

-Να ξεσκονίσω πρώτα, να καθαρίζω τα τζάμια και μετά μπαλκόνια και παράλληλα πλυντήρια; Μάλλον πρώτα μπαλκόνια και μετά τζάμια και μετά ξεσκόνισμα! Πως ν ’απλώσω τα καθαρά ρούχα σε βρώμικο μπαλκόνι; Μα τι λέω! Καθόλου δε σκέφτομαι!

-Ναι, καθόλου δε σκέφτεσαι, αγάπη μου!

-Α! Εδώ είσαι! Τώρα σε κατάλαβα!

-Δε σκέφτεσαι καθόλου, λέω, γιατί σήμερα δε θα κάνεις τίποτα απ όλα αυτά!

-Μα τι λες βρε Μάνο; Είσαι καλά; Έχεις ρίξει μια ματιά στο σπίτι; Η σκόνη κοντεύει να φτάσει στο ταβάνι; Δε γίνεται!

-Η σκόνη είναι χωνευτική! Έχει τέλεια μέρα! Έχω ετοιμάσει ήδη τη μικρή, πήγαινε ντύσου να πάμε βόλτα! Σήμερα δεν έχει δουλειές.

Χαμογέλασα, τον αγκάλιασα και πήγα να ντυθώ. Ήταν τέλεια μέρα όντως, δεν είχα δει καν πόσο όμορφη λιακάδα είχε.

 

About the author: Maria

Σχόλια;

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί.