Ηράκλειο, Πέμπτη απόγευμα.
Είναι αφόρητες αυτές οι μέρες στο γραφείο, είναι η περίοδος των δηλώσεων και τρέχουμε συνέχεια. Η Ήρα είναι καινούργια στο γραφείο και δουλεύει για πρώτη φορά. Ήρθε την πιο πιεστική περίοδο και όμως είναι πάντα με χαμόγελο.
-Ήρα, μίλησες με το κύριο Μπούγγο;
-Ναι, μίλησα μαζί του και μου είπε ότι θα στείλει τα σχετικά έγγραφα μέχρι τις 3.
-Σε ευχαριστώ πολύ.
-Εγώ ευχαριστώ.
-Εσύ γιατί με ευχαριστείς, ήρθες την πιο πιεστική περίοδο, αλλά να ξέρεις δεν είναι πάντα έτσι.
-Όλα καλά κύριε Δημήτρη, μην ανησυχείτε για εμένα!
-Είναι καλοκαίρι και εκεί που θα πήγαινες τα ταξιδάκια σου, στα νησιά τώρα εδώ παρέα με τις δηλώσεις και τον κάθε πικραμένο.
-Είναι οι σκέψεις που μας ταξιδεύουν!
-Καλές και οι σκέψεις, αλλά ακόμα καλύτερα τα ταξίδια!
-Θα έρθουν και αυτά!
-Σε 10 μέρες τελειώνουν οι δηλώσεις και θα αρχίσουν τα ταξίδια, όχι μόνο στις σκέψεις. Ευχαριστώ πολύ Ήρα, μη λες ευχαριστώ…
-Παρακαλώ κύριε Δημήτρη.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Μιχάλη Σαββάκη!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!
Ήθελα πολύ καιρό να πάω στην παράσταση ”Λευκές Νύχτες”. Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Βαρύ έργο. Ήταν και ο λόγος που δεν έβρισκα εύκολα παρέα να πάω. Τελικά, η Μαρία δέχτηκε να πάμε. Ένα βράδυ Πέμπτης μετά τη δουλειά πήγαμε για ένα ποτάκι και στη συνέχεια στο θέατρο. Ήμασταν τυχερές, γιατί μας βρήκαν θέση στην πρώτη σειρά. Δίπλα
Ήταν το πρώτο μας ραντεβού, μετά από τη γνωριμία μας στο πανηγύρι του χωριού. Ναι…Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη περίσταση να γνωρίσεις κάποιον. Είναι όλοι οι συγγενείς, όλες οι κουτσομπόλες του χωριού και ένας χαμός από χορό και φαγοπότι. Καταφέραμε να γνωριστούμε. Τα βασικά, δηλαδή, όνομα, δουλειά κάνουμε και πως βρεθήκαμε στο πανήγυρι. Εμένα