Σάββατο πρωί στην Καλλιθέα.
Είναι Σάββατο και έχω ξυπνήσει από το πρωί για να κάνω όσες περισσότερες εξωτερικές δουλειές μπορώ, και μετά να πάω στο σπίτι γρήγορα να κάνω και τις εντός σπιτιού. Δεν μπορώ καν να τις βάλω σε μια σειρά! Ένα Σάββατο δε φτάνει να τα κάνεις όλα, αλλά δεν μπορείς να κάνεις και κάτι άλλο.
-Θέλω να πάω σούπερ μάρκετ, μισό να γράψω τι θέλω να πάρω! Λοιπόν, δεν πρέπει να ξεχάσω να πάρω λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο Α! Και φόρμα για το κέικ που θέλω φτιάξω. Πρωινό με κέικ σοκολάτα- πορτοκάλι αύριο! Επιβάλλεται! Επίσης, θέλω να αλλάξω την μπλούζα που πήρα σε μικρότερο νούμερο. Μα γιατί το έκανα αυτό; Υπήρχε περίπτωση να άλλαζε το νούμερο μου μέσα σε μια βδομάδα! Άκυρο! Α! Θέλω να αγοράσω μανταλάκια γιατί δε φτάνουν πια να απλώσω τα ρούχα, άσε που έχουν σπάσει και τα μισά και δεν μπορώ να τα βλέπω καν. Μετά θέλω να πάω τα παπούτσια μου στον τσαγκάρη, ήταν η κατάλληλη φάση για να σπάσει το τακούνι, δεν μπορούσαν να περιμένουν να τα φορέσω στο γάμο την Παρασκευή! Θέλω να περάσω από τη θεία Λένια να της αφήσω τα σεντόνια, να περάσω να αλλάξω τα λάδια στο αμάξι, να αφήσω το αμάξι για πλύσιμο. Θέλω, θέλω… Τι ώρα πήγε άραγε; Πρέπει να φύγω άμεσα για να τα κάνω όλα αυτά! Και μετά θέλω να έρθω να μαγειρέψω, να καθαρίσω να …
Ο Παύλος με ακούει, με κοιτάει και γελάει καθ όλη τη διάρκεια του μονολόγου μου.
-Παύλο, μη γελάς!
-Τι να κάνω;
-Οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ, ατελείωτες είναι!
-Και αν τελειώσουν τι θα γίνει;
-Τίποτα… Μάλλον!
Φύγαμε από το σπίτι γελώντας παρέα.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Κρυσταλλία Σιδηροπούλου!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Κυψέλη, Κυριακή Μεσημέρι. Είναι από αυτές τις βροχερές μέρες που και να μη θέλεις να μελαγχολήσεις δε γίνεται. Είναι Σάββατο και ξύπνησα από τη βροχή. Το καλοριφέρ έχει κλείσει από το βράδυ. Το δωμάτιο είναι λίγο παγωμένο, όπως και η μύτη μου που έχει βγει από τα σκεπάσματα. Έχω κλείσει το παντζούρι ερμητικά, για να
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την