Κυριακή μεσημέρι, Πλάκα
Ήταν ένα από τα πιο όμορφα μεσημέρια του Απρίλη, που δε χορταίνεις τον ήλιο και βγαίνεις βόλτα στη Πλάκα. Πώς επισφραγίζεις όμως ένα τέλειο κυριακάτικο μεσημέρι; Ουζάκι, μεζεδάκια και καλή παρέα. Είχαμε ξεκινήσει από τις 12 να βολτάρουμε στην Διονύσου Αρεοπαγίτου και καταλήξαμε στη Πλάκα. Παραγγείλαμε τα ψαράκια μας, τα ουζάκια μας – με λεμονάδα φυσικά για να είναι πιο γλυκό το ποτό – αρχίσαμε τα ανέκδοτα, τις ιστορίες και πίναμε γελώντας μέχρι το απόγευμα λίγο πριν πέσει ο ήλιος.
-Απόοοοοολαυση! λέει ο Όμηρος
-Απόλαυση σε τι; τον ρωτάω για να τον πειράξω λίγο
-Απόοοοοολαυση, το ούζο βρε παιδί μου! λέει ξανά
-Απόοοοοολαυση, το τηγανιτό μπαρμπουνάκι που λιώνει στο στόμα, λέει ο Πάνος
-Απόοοοοοολαυση, το σαγανάκι με το τυράκι που γεμίζει τον ουρανίσκο σου, λέει η Νόρα
-Απόοοοοολαυση, ο ήλιος βρε παιδιά! λέει ο Χάρης
-Απόοοοοολαυση, το πρωινό χουζούρεμα, καλέ! λέει ο Άρης
Και κάπως έτσι ξεκίνησε ένα παιχνίδι χωρίς σταματημό.
-Απόλαυση, η πρώτη βουτιά του καλοκαιριού!
-Απόλαυση, τα σχέδια για διακοπές!
-Απόλαυση, η μυρωδιά του πρωινού καφέ!
-Απόλαυση, φεύγω με βαλίτσα από το σπίτι!
-Απόλαυση, η βραδινή γουρουνιά!
-Απόλαυση, να περπατάς ξυπόλυτος στην άμμο!
-…και στο σπίτι στο παγωμένο πάτωμα!
Βάλαμε όλοι τα γέλια.
-Απόοοοοοολαυση που είμαι εδώ μαζί σας, αύριο θα είμαι στο Λονδίνο! …λέω εγώ και είμαι λίγο πριν πέσει το δάκρυ…
-Οοοοοοοοο!
…φωνάζουν όλοι, με αγκαλιάζουν και συνεχίζουμε να πίνουμε τα ουζάκια μας γελώντας. Απόοοολαυση!
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Κατερίνα Παπαδαμάκη!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Κυψέλη, Κυριακή Μεσημέρι. Είναι από αυτές τις βροχερές μέρες που και να μη θέλεις να μελαγχολήσεις δε γίνεται. Είναι Σάββατο και ξύπνησα από τη βροχή. Το καλοριφέρ έχει κλείσει από το βράδυ. Το δωμάτιο είναι λίγο παγωμένο, όπως και η μύτη μου που έχει βγει από τα σκεπάσματα. Έχω κλείσει το παντζούρι ερμητικά, για να
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την