Στον κήπο των τριαντάφυλλων, τη μέρα των μπουμπουκιών.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κήπο με κόκκινα τριαντάφυλλα. Η ζωή στον κυλούσε πολύ ήρεμα. Όμως, υπήρχαν και κάποιες μέρες που ξεσήκωναν όλο τον κήπο. Ήταν αυτές οι μέρες που τα φύλλα από τα τριαντάφυλλα ακουγόταν πιο δυνατά και μια αναστάτωση επικρατούσε στον κήπο. Ήταν οι μέρες των μπουμπουκιών.  Έτσι λέγονταν αυτές οι μέρες που τα πράσινα μπουμπούκια  γίνονταν κόκκινα κι έσκαγαν τα χαμόγελα της γέννηση τους. Νέα ζωή στον κήπο. Εκείνες τις μέρες  λοιπόν, να επικρατεί μια αναστάτωση στον κήπο γιατί ξεκινούσαν τα σχόλια αν το κόκκινο είναι πιο σκούρο ή πιο ανοιχτό, αν η υφή του νέου μπουμπουκιού είναι πιο βελούδινη ή πιο λεία. Όσο οι μέρες των μπουμπουκιών πλησίαζαν όλα τα τριαντάφυλλα ήταν ήδη έτοιμα για την μεγάλη μέρα του κήπου. Πανέτοιμα να σχολιάσουν ότι διαφορετικό και καινούργιο γινόταν στον κήπο.

-Επιτέλους! Έφτασε η μέρα!

-Ναι! Πως και πως τη περίμενα!

-Κι εγώ!

-Να υπάρξει λίγη αναστάτωση σε αυτό τον κήπο!

-Να υπάρξει μια αναταραχή στην ηρεμία!

-Ε ναι!

Η μέρα έφτασε και άρχιζαν να σκάνε τα πρώτα μπουμπούκια. Το ένα ήταν κόκκινο βαθύ, το άλλο λίγο πιο ανοιχτό, το άλλο με λιγότερα φύλλα και να που ξαφνικά σκάει ένα άσπρο. Ένα άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο. Ένα ήχος μεγάλης έκπληξης ακούγεται απ’ όλα τα τριαντάφυλλα του κήπου. Αρχίζουν τα τριαντάφυλλα να σχολιάζουν.

-Μα τι είναι αυτό καλέ;

-Δεν είναι φυσιολογικό!

-Άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο;

-Έχεις δει εσύ ξανά άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο;

-Λες να έχει καμία αρρώστια;

-Λες να μας αρρωστήσει;

-Λες να ήρθε στον κήπο για να τον καταστρέψει;

-Εγώ πάντως έχω ακούσει τη Μέλισσα, η οποία έχει περάσει την άκρη του κήπου και είναι ειδική στα τριαντάφυλλα, να λέει ότι υπάρχουν και πορτοκαλί τριαντάφυλλα!

-Αλήθεια; Υπάρχουν και πορτοκαλί τριαντάφυλλα;

-Ναι έτσι μου έχει πει η μέλισσα! Τα έχει δει με τα μάτια της! Την εμπιστεύομαι είναι ειδικός στα τριαντάφυλλα!

-Άμα υπάρχουν πορτοκαλί, μπορούν και να υπάρχουν και άσπρα κάτασπρα τριαντάφυλλα!

-Λες;

-Εγώ δεν ξέρω, η Μέλισσα μόνο για πορτοκαλί τριαντάφυλλα μου έχει πει όχι για άσπρα!

-Λες τώρα που βγήκε το άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο να εξαφανιστούμε;

Ήταν αδύνατο να σταματήσουν να μιλούν για τα χειρότερα. Δίπλα στο άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο έχει μόλις ανοίξει ένα βαθύ κόκκινο τριαντάφυλλο.

-Γεια σου άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο!

-Γεια σου! Πόσο όμορφο είναι το κόκκινο χρώμα σου!

Κοιτάζουν γύρω τους και βλέπουν ότι όλα τα τριαντάφυλλα του κήπου είναι κόκκινα  νιώθοντας την αναστάτωση του κήπου. Ξαφνικά έρχεται η μέλισσα που έχει ταξιδέψει πέρα από τον κήπο και μιλάει μια αλλιώτικη γλώσσα. Κάθεται δίπλα στο άσπρο τριαντάφυλλο και του λέει:

-What do the white roses represent?

-Δεν καταλαβαίνω… λέει το άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο

-Please my baby-bee translate! λέει ξανά η μέλισσα

Ένα μικρό μελισσάκι πάει δίπλα στο άσπρο κάτασπρο τριαντάφυλλο και του μεταφράζει.

-Μέλισσα μου, εγώ μόλις σας γνώρισα και δεν ξέρω γιατί μόνο εγώ είμαι άσπρο κάτασπρο ενώ όλα τα υπόλοιπα είναι κόκκινα. Μα τριαντάφυλλο είμαι και εγώ!

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Δημιουργία Πίνακα & Ατάκα από την Ζάννα Αρτέμη!:)

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Ήταν Ιανουάριος. Ήταν ο μήνας που θα μετακομίζαμε στο καινούργιο μας σπίτι. Ο Άγγελος μεγάλωσε στο σπίτι της γιαγιάς του, στο Μετς, το οποίο το λάτρευε. Ένα νεοκλασικό που κοσμούσε τον πεζόδρομο και ξεχώριζε για την ομορφιά του. Η γιαγιά του μας άφησε ξαφνικά, γιατί ήθελε να φύγει και να κάνει εντύπωση, όπως μας είχε […]

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]