Παρασκευή απόγευμα στο Παγκράτι.

-Έλα!

-Μάνια! Μια φορά να σε πάρω και να σηκώσεις το τηλέφωνο! Αλήθεια!

-Ρε σόρρυ έκανα μπάνιο!

-Σε πόση ώρα θα είσαι έτοιμη;

-Για πού; Έχουμε κανονίσει κάτι και δεν το θυμάμαι!

-Καλά θυμάσαι, αλλά κανονίζουμε τώρα! Πρέπει να δεις τη φίλη σου! 

-Βρε Ευτυχία μου… Τώρα βγήκα από το μπάνιο…

-Πρέπει να σε δω! 

-Εντάξει σε 20 λεπτά, έλα να πάμε βόλτα στο πάρκο! 

-Είσαι η καλύτερη! 

-Είμαι πανάθεμα με! 

Χτυπάει το κουδούνι. 

-Είδες Μάνια μου! Σου άφησα και 5 λεπτά παραπάνω! 

-Είσαι φίλη ρε Ευτυχία! 

-Κλειδιά, λεφτά, κινητό; 

-Όλα μαζί μου! Πάμε! 

-Βγήκες χτες με το Χρήστο; 

-Ναι! Γι’ αυτό ήθελα να στα πω! 

-Το κατάλαβα! Λέγε! 

-Μου έστειλε την Πέμπτη να βγούμε για ποτό  το Σάββατο και φυσικά του έστειλα ΝΑΙΙΙΙ! Στο πάρτι είχαμε μιλήσει πολύ λίγο και έτσι δεν έμαθα πολλά πράγματα γι’ αυτόν… Επίσης, μιλήσαμε λίγο με τα τυπικά μηνύματα, καλημέρα και τι κάνεις κτλ κτλ… Δεν πιάνει κουβέντα από μηνύματα! 

-Καλό αυτό! 

-Τι καλό ρε Μάνια;  Άμα δε μιλάμε πως θα γνωριστούμε; Έτσι λίγο να πούμε 2 κουβέντες!

-Βρε παιδί μου αυτός μπορεί να μην το έχει με το γραπτό να θέλει το από κοντά που λέμε! 

-Ναι ναι συμφωνώ.. Λέω θα τα πούμε από κοντά, να γνωριστούμε κτλ κτλ

– Κτλ κτλ πως πήγαν; 

-Κοίτα, βγήκαμε για ποτό… Άργησε 5 λεπτά! 

-Σιγά βρε Ευτυχία! 5 λεπτά άργησε ο άνθρωπος!

-Είπα κάτι; 

-Και μόνο που το σχολιάζεις… Κάτι είπες! 

-Τίποτα, άργησε, έκανα τη βόλτα μου και περίμενα να έρθει. Με πήρε τηλέφωνο μόλις έφτασε και πήγαμε παρέα στο μαγαζί! Δε μου άρεσε το μαγαζί, αλλά πήγα! 

-Ε Γιατί δεν πρότεινες κάτι εσύ; 

-Ε! Δεν ήθελα να τον φέρω σε δύσκολη θέση. Είπε να πάμε εκεί και δεν ήθελα να πω κάτι.

-Καλά έκανες! Ένα ποτό ήταν…σιγά!

-Ε! Ναι αυτό είπα και εγώ… 

Γελάνε.

-Και τι έγινε; 

-Κοίτα…

-Όταν ξεκινάς με «Κοίτα» … κάτι δεν πάει καλά! 

-Ρε Μάνια… αν πήγαινε τέλεια, θα ήμασταν εδώ να το συζητάμε; …Μαζί του θα ήμουν… 

 -Δίκιο έχεις φίλη μου… Αυτά τα αυθόρμητα, τα ραντεβού που κυλούν σα νερό…Αχχχχ…έτσι αβίαστα!

-Αχχχ δε λες τίποτα! 

-Πάμε παρακάτω… και τι έγινε; 

-Κάτσαμε τα είπαμε, ξέρεις τώρα τα γνωστά που γεννήθηκες, που μεγάλωσες, αδέρφια, οικογένεια, σπουδές, χόμπι κτλ κτλ…

-κτλ κτλ ήταν ενδιαφέρον; 

-Ναιιιι! 

-Ώπα! Δεν είπες «Κοίτα»! Καλό σημάδι! 

Γελάνε. 

-Πέρασε η ώρα και δεν το κατάλαβα… Ήταν να κάτσουμε για λίγο, αλλά το κλείσαμε το 3ωρο μας! 

-Το πρόβλημα ποιο είναι; 

-Αυτό το κλικ ρε Μάνια… Αυτό…!

-Αχ ρε φίλη… Αυτό το κλικ τα κάνει όλα τέλεια, αλλά τα καταστρέφει κιόλας…! 

-Δίκιο έχεις! Άσε που σήμερα μου έστειλε και «Καλημέρα! Τι κάνεις;» και Πως είμαι, και τι σχέδια έχω κτλ κτλ… Ευγενέστατος, γλυκός! 

-Μμμμ…αλλά δεν ένιωσες αυτό το κλικ…

-Ναι ρε Μάνια…δεν… 

-Κοίτα… 

-Ώπα! Αντιστροφή ρόλων! 

Γελάνε. 

-Δεν ξέρω ρε Μάνια… Ξέρεις με έχει καταστρέψει αυτό το κλικ και κυνηγάω φαντάσματα… 

-Το ξέρω ρε Ευτυχία…λες να μην το ξέρω; Και εγώ φαντάσματα κυνηγάω… 

-Κοίτα, ας το δούμε από άλλη πλευρά! Σου άρεσε; 

-Ναι! 

-Πέρασες καλά μαζί του; 

-Ναι! 

-Κύριος δεν ήταν;

-Ναι! 

-Ας ελπίσουμε να μην έχει κοπέλα! 

-Δεν το ρώτησα, αλλά γιατί να βγει μαζί μου εφόσον έχει κοπέλα; 

-Αλήθεια τώρα θέλεις να το συζητήσουμε; Θέλεις να σου θυμίσω την ιστορία μου με τον…

-Όχι! 

-Θέλεις να πούμε για τον Στέργιο;

-Όχι δε θέλω! Φάντασμα με κοπέλα! 

-Λοιπόν έχεις 3 ναι, δεν είναι αρκετά για να βγείτε ξανά! 

-Είναι…ναι!

-Ωραία κανονίστε άλλη μια φορά και μπορεί να βγει αυτό το κλικ…

-Τρώγοντας έρχεται η όρεξη! 

-Τρώγοντας έρχεται η όρεξη! Έχεις δίκιο φίλη μου! 

-Κι άμα είναι και γλυκό… Είναι πιο γλυκιά και η όρεξη! 

-Πάμε για παγωτό; 

-Πάμε! 

-Ευτυχία, λες να βγω και εγώ με τον Νικηφόρο; 

-Τρώγοντας έρχεται η όρεξη!

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Ατάκα από Έφη Λιατσοπούλου!:)

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]

  • Είναι πρώτο έτος. Είμαστε δεκαοχτώ χρονών. Η Αθήνα είναι μια άγνωστη πόλη που μας περιμένει να αφήσουμε την κάθε μας στιγμή, στο κάθε της μέρος. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο της Κρήτης και η ζωή μου μετά τα δεκαοχτώ ένιωθα ότι θα είναι στην Αθήνα. Το ήξερα από πέντε χρονών, όταν με ρωτούσαν τι θα γίνεις όταν […]