Το ασανσέρ της επιτυχίας…

Πέμπτη μεσημέρι στο Μοσχάτο.

Είμαι πολύ πιεσμένος στη δουλειά αυτήν την περίοδο. Σκέφτομαι βέβαια ότι τα τελευταία 3 χρόνια που άλλαξα εταιρεία μόνο αυτό λέω. Αναρωτιέμαι πως γίνεται πάντα να είναι μια πιεσμένη περίοδος. Μετά χάνομαι στην πίεση και το ξεχνάω. Συνηθίζω. Άλλαξα δουλειά για να κάνω το ” next career step” μου που λέμε. Είμαι 40 και στα 37 μου δόθηκε η ευκαιρία από το πουθενά. Μου πρότειναν καλύτερη θέση σε μεγαλύτερη εταιρεία με μεγαλύτερο μισθό. Πρέπει να ομολογήσω ότι βαθιά μέσα μου φοβήθηκα να αλλάξω εταιρεία.  Παρ’ όλα αυτά προχώρησα και έκανα την αλλαγή. Αν με ρωτήσει κάποιος ¨είσαι ευχαριστημένος;¨ δεν ξέρω τι θα του απαντήσω. Συνήθως λέω:

­-Όλα καλά, αν και αυτήν την περίοδο υπάρχει μεγάλη πίεση στη δουλειά.

Είναι Προ -Παρασκευή σήμερα, όπως λέει ένας συνάδελφος, και έχουμε μέχρι τις 8 να παραδώσουμε ένα report. Ο διευθυντής του τμήματος λείπει από το πρωί και όλο το βάρος έχει πέσει πάνω μου. Θα πρέπει να συντονίσω την ομάδα, να κάνω τον έλεγχο στα νούμερα για να παραδώσει στις 8 στον πελάτη. Στις 6 περίπου το απόγευμα έρχεται ο διευθυντής του τμήματος και με μια ψυχραιμία μου λέει:

-Σε παρακαλώ έλα στο γραφείο μου.

Μπήκα μέσα στο γραφείο του.

-Πάνε όλα όπως πρέπει; Θα παραδώσουμε στις 8;

-Ναι Μίλτο, όλα υπό έλεγχο. Θα σου τo  προωθήσω να το δεις σε ένα μισάωρο και 8 να το στείλεις.

-Χαίρομαι που το ακούω.

Βγαίνω από το γραφείο και πάω να δω τις τελευταίες λεπτομέρειες για να κλείσουμε το report και να φύγει στην ώρα του. ‘Ετσι ακριβώς έγινε, το έστειλα στο Μίλτο το κι εκείνος το έστειλε στους πελάτες. Στα πρόσωπα μας υπήρχε η χαρά της ανακούφισης ” Ουφ, τελείωσε και αυτό” .

Έχει πάει 8.30 και είμαι για ένα τσιγάρο στις σκάλες δίπλα στην έξοδο κινδύνου. Το χειμώνα εκεί καπνίζουμε. Εκείνη την ώρα βγαίνει και ο Μίλτος ,ενώ η καθαρίστρια κατεβαίνει προς τον όροφο μας καθαρίζοντας τις σκάλες.

-Ηλία, μπράβο σου για άλλη μια φορά τα κατάφερες και ήταν όλα στην ώρα τους.

– Μίλτο όπως πάντα τα καταφέρνουμε με τον καλύτερο τρόπο, έχουμε δυνατή ομάδα!

-Το ξέρω και γι’ αυτό σε εμπιστεύομαι.

Σβήνει το τσιγάρο και πάει να ανοίξει τη πόρτα να φύγει. Αυτή ήταν η ευκαιρία μου να του κάνω μια πρώτη κουβέντα. Μου φωνάζει το μέσα μου ” Πες το Ηλία! Πες το”

– Μίλτο, θα ήθελα όποτε μπορείς να συζητήσουμε για την προαγωγή που λέγαμε…

-Ηλία , το ασανσέρ της επιτυχίας χάλασε, όποιος θέλει ας ανέβει με τις σκάλες.

Το κλείσιμο της πόρτας ακούστηκε πιο δυνατό αυτή τη φορά, μετά ένιωσα την καθαρίστρια να με πλησιάζει και να μου λέει:

-Οι σκάλες είναι καθαρές για να ανέβεις.

About the author: Maria

Σχόλια;

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί.