Στάση μετρό Κατεχάκη, Τρίτη πρωί.
Περιμένω στη στάση και έχω κλήση από την Ειρήνη.
-Έλα Ειρήνη! Καλά δε με λες! Πήγα σήμερα και έδωσα τις εξετάσεις για το υπουργείο. Δε ξέρω πως πήγε, ελπίζω να πέρασα!Τι να σου πω τώρα! Τόσο διάβασμα που έχω κάνει, κρίμα το κόπο μου και όλα τα ξενύχτια, άμα δε περάσω! Δε σε πήρα προχτές γιατί έτρεχα, έπρεπε να καταθέσω το πτυχίο μου και να το μεταφράσω. Δε μπορούν στην Αγγλία να το δεχτούν στα ελληνικά, αφού ελληνικό πανεπιστήμιο είναι τι το θες στα αγγλικά, κύριε μου! Ένα μεταφραστή στα ελληνικά δεν έχετε; Τόσο κόσμος έχει φύγει! Ναι, έκανα και τα χαρτιά μου για την υποτροφία στο μεταπτυχιακό. Έκανα και την αίτηση στο δικηγορικό γραφείο για πρακτική, τι να σου πω τα πάντα έχω κάνει! Πόσο άγχος, πόση αγωνία, πραγματικά αναρωτιέμαι…Τι νόημα έχουν όλα αυτά τελικά; Ειρήνη, δε αντέχω άλλο, δε ξέρω… Σε ευχαριστώ κοριτσάκι μου για τη βοήθειά σου και την υποστήριξή σου!
Κλείνω το τηλέφωνο και η κυρία που κάθεται δίπλα μου, μου δίνει ένα χαρτομάντηλο, τα δάκρυα μου είχαν αρχίζει να γεμίζουν τα μάτια μου επικίνδυνα.
-Όλα για κάποιο λόγο γίνονται… για κάποιο καλό λόγο. Μην απελπίζεσαι και μη φοβάσαι η ζωή ξέρει!
-Ευχαριστώ πολύ κυρία…
-Μέλπω …άσε το κυρία στην άκρη.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Μαρία Κωνσταντίνου!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!
Ήθελα πολύ καιρό να πάω στην παράσταση ”Λευκές Νύχτες”. Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Βαρύ έργο. Ήταν και ο λόγος που δεν έβρισκα εύκολα παρέα να πάω. Τελικά, η Μαρία δέχτηκε να πάμε. Ένα βράδυ Πέμπτης μετά τη δουλειά πήγαμε για ένα ποτάκι και στη συνέχεια στο θέατρο. Ήμασταν τυχερές, γιατί μας βρήκαν θέση στην πρώτη σειρά. Δίπλα
Ήταν το πρώτο μας ραντεβού, μετά από τη γνωριμία μας στο πανηγύρι του χωριού. Ναι…Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη περίσταση να γνωρίσεις κάποιον. Είναι όλοι οι συγγενείς, όλες οι κουτσομπόλες του χωριού και ένας χαμός από χορό και φαγοπότι. Καταφέραμε να γνωριστούμε. Τα βασικά, δηλαδή, όνομα, δουλειά κάνουμε και πως βρεθήκαμε στο πανήγυρι. Εμένα