Τρίτη βράδυ στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Κάθισα σε ένα πεζούλι γιατί νομίζω ότι θα λιποθυμούσα.
-Έφυγε. Μου είπε αντίο και έφυγε. Τόση ώρα συζητούσαμε πως θα μπορούσαμε να είμαστε ξανά μαζί για να είμαστε καλύτερα. Να κάνουμε μια νέα αρχή, αλλά έφυγε. Μου είπε αντίο και έφυγε. Να δεις ότι παίζει κατάσταση με αυτή τη καινούργια στο γραφείο και απλά βρίσκει πρόφαση να χωρίσουμε και να είναι μαζί της. Δηλαδή αλήθεια τώρα έφυγε και χωρίσαμε;
Βάζω τα κλάματα. Ο λυγμός μου είναι τόσο δυνατός που δε μπορώ να τον περιορίσω. Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει γύρω μου, είμαι απόλυτα συγκεντρωμένη στο κλάμα μου, στο λυγμό μου και τη στεναχώρια μου. Δεν είναι και λίγο πράγμα να φεύγει ο άλλος με ένα αντίο και να προσπαθείς να συνειδοτοποιήσεις τι έγινε. Ξαφνικά ακούω ένα θόρυβο πίσω στο θάμνο και βλέπω δύο μάτια να με κοιτούν επίμονα.
Τον κοιτάζω σα να ήταν φίλος μου και με πλήρη ψυχραιμία και του λέω:
-Τι να πεις και εσύ! Έφυγε με ένα Αντίο. Έφυγε το καταλαβαίνεις;
-Έφυγε, και τι έγινε;
-Γιατίιιιιιιιιιιιιι!
Φωνάζω δυνατά, σηκώνομαι και συνεχίζω το κλάμα μου με τους λυγμούς μου.
Φεύγω για το σπίτι. Ξεκάθαρα.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!
Ήθελα πολύ καιρό να πάω στην παράσταση ”Λευκές Νύχτες”. Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Βαρύ έργο. Ήταν και ο λόγος που δεν έβρισκα εύκολα παρέα να πάω. Τελικά, η Μαρία δέχτηκε να πάμε. Ένα βράδυ Πέμπτης μετά τη δουλειά πήγαμε για ένα ποτάκι και στη συνέχεια στο θέατρο. Ήμασταν τυχερές, γιατί μας βρήκαν θέση στην πρώτη σειρά. Δίπλα
Ήταν το πρώτο μας ραντεβού, μετά από τη γνωριμία μας στο πανηγύρι του χωριού. Ναι…Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη περίσταση να γνωρίσεις κάποιον. Είναι όλοι οι συγγενείς, όλες οι κουτσομπόλες του χωριού και ένας χαμός από χορό και φαγοπότι. Καταφέραμε να γνωριστούμε. Τα βασικά, δηλαδή, όνομα, δουλειά κάνουμε και πως βρεθήκαμε στο πανήγυρι. Εμένα