Τρίτη βράδυ στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

Κάθισα σε ένα  πεζούλι γιατί νομίζω ότι θα λιποθυμούσα.

-Έφυγε. Μου είπε αντίο και έφυγε. Τόση ώρα συζητούσαμε πως θα μπορούσαμε να είμαστε ξανά μαζί για να είμαστε καλύτερα. Να κάνουμε μια νέα αρχή, αλλά έφυγε. Μου είπε αντίο και έφυγε. Να δεις ότι παίζει κατάσταση με αυτή τη καινούργια στο γραφείο και απλά βρίσκει πρόφαση να χωρίσουμε και να είναι μαζί της. Δηλαδή αλήθεια τώρα έφυγε και χωρίσαμε;

Βάζω τα κλάματα. Ο λυγμός μου είναι τόσο δυνατός που δε μπορώ να τον περιορίσω. Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει γύρω μου, είμαι απόλυτα συγκεντρωμένη στο κλάμα μου, στο λυγμό μου και τη στεναχώρια μου. Δεν είναι και λίγο πράγμα να φεύγει ο άλλος με ένα αντίο και να προσπαθείς να συνειδοτοποιήσεις τι έγινε. Ξαφνικά ακούω ένα θόρυβο πίσω στο θάμνο και βλέπω δύο μάτια να με κοιτούν επίμονα.

Τον κοιτάζω σα να ήταν φίλος μου και με πλήρη ψυχραιμία και του λέω:

-Τι να πεις και εσύ! Έφυγε με ένα Αντίο. Έφυγε το καταλαβαίνεις;

-Έφυγε, και τι έγινε;

-Γιατίιιιιιιιιιιιιι!

Φωνάζω δυνατά, σηκώνομαι και συνεχίζω το κλάμα μου με τους λυγμούς μου.

Φεύγω για το σπίτι. Ξεκάθαρα.

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Ήταν Ιανουάριος. Ήταν ο μήνας που θα μετακομίζαμε στο καινούργιο μας σπίτι. Ο Άγγελος μεγάλωσε στο σπίτι της γιαγιάς του, στο Μετς, το οποίο το λάτρευε. Ένα νεοκλασικό που κοσμούσε τον πεζόδρομο και ξεχώριζε για την ομορφιά του. Η γιαγιά του μας άφησε ξαφνικά, γιατί ήθελε να φύγει και να κάνει εντύπωση, όπως μας είχε […]

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]