Σάββατο πρωί στα Εξάρχεια (Μαυρομιχάλη)
Η στιγμή που κλείνεις τη πόρτα του σπιτιού σου και μένεις μόνη σου είναι το πρώτο στάδιο ωρίμανσης. Έτσι νομίζω τουλάχιστον, από τη μικρή μου εμπειρία. Από τη στιγμή που οι πανελλήνιες σου τριβελίζουν το μυαλό και σε απομονώνουν για λίγο από τη ζωή, περιμένεις πως και πως να τελειώσουν οι εξετάσεις να βγουν οι βάσεις και να δεις σε ποια πόλη πέρασες. Επιτέλους έφτασε αυτή η στιγμή! Οι εξετάσεις τελείωσαν, πέρασα ένα από τα πιο όμορφα καλοκαίρια μου και βγήκαν οι βάσεις.
Όλα όπως τα ονειρευόμουν! Παιδαγωγικό Αθήνα ήθελα, Παιδαγωγικό Αθήνα πέρασα.
Βρήκα εύκολα σπίτι και μάλιστα επιπλωμένο και η σπιτονοικοκυρά μου, έγινε σαν δεύτερη γιαγιά μου,όλα κύλησαν εύκολα και χωρίς κόπο.
Είναι η πρώτη νύχτα στο σπίτι. Έκλεισα τη πόρτα καθώς χαιρέτησα το μπαμπά μου. Μόνη στο σπίτι και πολλή κουρασμένη για να πέσω κατάκοπη στο καινούργιο μου κρεββάτι.
Το πρωί ξύπνησα και πήγα να βρω το πιο κοντινό ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Το βρήκα. Εύκολο! Ήταν στο πίσω δρόμο.
-Καλημέρα σας!
-Καλημέρα, καινούργια στη γειτονιά;
-Ναι, πως το καταλάβατε;
-Είμαι πάνω από 50 χρόνια στη γειτονιά, τους ξέρω όλους! Φοιτήτρια;
-Ναι, στο Παιδαγωγικό!
-Μελίνα με λένε, εσάς;
-Εγώ είμαι η Μάγδα!
-Χάρηκα Μελίνα μου! Τι θα ήθελες να σου φέρω;
-Θα ήθελα ζάχαρη και ένα χυμό πορτοκάλι!
-Έτοιμη!
-Ευχαριστώ πολύ!
-Αυτή η σοκολάτα από εμένα για καλή αρχή!
Η επίσκεψη μου στο ψιλικατζίδικο ήταν καθημερινή, όλο και κάτι ξεχνάς όταν στήνεις το σπιτικό σου. Νιώθω μεγάλη χαρά που φτιάχνω το σπιτικό μου!
-Καλημέρα Μάγδα μου! Τι κάνεις;
-Καλημέρα! Τι θα ήθελες κοριτσάκι μου;
-Σφουγγαράκι για τα πιάτα και άσπρη κλωστή.
-Να εδώ! Έτοιμη!
-Ευχαριστώ πολύ!
Πέρασε ένας μήνας και σχεδόν μέρα παρά μέρα πήγαινα έστω και για ένα γεια στη κα. Μάγδα, δηλαδή Μάγδα. Πάντα με διόρθωνε όταν την έλεγα κα. Μάγδα. Όμως αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι ένα μήνα τώρα πάντα τη ρωτάω τι κάνει και δε μου απαντάει ποτέ. Αποφάσισα αύριο το πρωί να τη ρωτήσω γιατί.
– Καλημέρα Μάγδα! Τι κάνεις;
-Καλημέρα Μελινάκι μου! Τι θα ήθελες;
-Καφέ!
-Ελληνικό σωστά;
-Ναι μου τελείωσε, πέρασε κιόλας ένα μήνας!
Πάω να φύγω, αλλά είπα ότι θα ρωτήσω. Κοντοστέκομαι.
-Μάγδα!
-Έλα κοριτσάκι μου! Ξέχασες κάτι;
-Μάγδα, σε ρωτάω κάθε φορά τι κάνεις αλλά δε μου απαντάς ποτέ, γιατί;
-Ρώτα με και αυτή τη φορά θα σου απαντήσω!
-Μάγδα, τι κάνεις;
-Υπομονή και όνειρα !Καλημέρα Μελινάκι μου!
-Καλημέρα Μάγδα!
Η απορία μου λύθηκε.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Ελίνα Βλαχοκώστα!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Κυψέλη, Κυριακή Μεσημέρι. Είναι από αυτές τις βροχερές μέρες που και να μη θέλεις να μελαγχολήσεις δε γίνεται. Είναι Σάββατο και ξύπνησα από τη βροχή. Το καλοριφέρ έχει κλείσει από το βράδυ. Το δωμάτιο είναι λίγο παγωμένο, όπως και η μύτη μου που έχει βγει από τα σκεπάσματα. Έχω κλείσει το παντζούρι ερμητικά, για να
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την