Νέα Ιωνία Κυριακή μεσημέρι
-Καλημέρα
-Για καλησπέρα είναι η ώρα…!
-Δίκιο έχεις, άλλα τώρα ξύπνησα. Ξενύχτι χτες.
-Ήταν καλά;
-Ναι, ξανά σα φοιτητές!
-Ωραία! Αν και ξενυχτισμένη πάντα χαμογελαστή!
-Χάνεται το χαμόγελο μωρέ;
-Χάνεται…
-Έχεις τη σοκολάτα με την πραλίνα;
-Ναι, είναι εκεί στο πάνω ράφι δεξιά.
-Ευχαριστώ! Να γλυκαθούμε λιγάκι!
-Γιατί; Ήταν πικρό το ξενύχτι;
– Ε λίγο! Άστα τώρα αυτά! Βάλε μου και τον ωραίο τον καφέ με γεύση καραμέλα που πήρα την προηγούμενη φορά!
-Ό,τι θέλεις!
-Είσαι ένα φρούτο εσύ!
-Είμαι είμαι…
-Aλλά είσαι και εσύ…
-Tι είμαι;
-Φρούτο!
-Αυτά θα πάρω!
-10 ευρώ όλα και η σοκολάτα δώρο!
-Ευχαριστώ πολύ αλλά…
-Αλλά θέλω να σε γλυκάνω!
-Ευχαριστώ!
Η Ειρήνη ανοίγει την πόρτα και φεύγει.
-Ειρήνη, τα εξωτικά φρούτα δεν τα αφήνουν στον πάγκο. Δε γίνεται.
-Καλημέρα!
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Νίκη (απο το Ελπινίκη)!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!