Σάββατο ξημερώματα στο Λασίθι.

Όταν σε γνώρισα,ένιωσα ότι είσαι εσύ.

Ένιωσα ότι ήρθες στη ζωή μου για να μείνεις.

Αυτό με έκανε χαρούμενο.

Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που σε γνώρισα.  Ήταν στο πανηγύρι του χωριού. Σπάνια πηγαίνω σε πανηγύρια, αλλά να που με είχαν ζαλίσει όλοι στην παρέα πάμε και πάμε, τελικά με έπεισαν. Καθίσαμε στο τραπέζι και η μουσική άρχισε. Δε χορεύω ποτέ, κάθομαι απλά και απολαμβάνω τη μουσική και όσους χορεύουν. Ήρθες και κάθισες απέναντι μας. Η βραδιά πέρασε και δεν ανταλλάξαμε κουβέντα. Προς το τέλος γίναμε όλοι μια παρέα και εγώ δεν κατάφερα να μάθω το όνομα σου. Λίγο πριν βγει ο ήλιος και όταν το γλέντι τελείωνε, είδα ότι ετοιμαζόσουν να φύγεις.

-Φεύγεις;

-Ναι, νομίζω είναι ώρα σε λίγο ξημερώνει…

-Καλά δεν περνάς;

-Πολύ ωραία, αλλά το γλέντι τελειώνει σιγά-σιγά…

-Τίποτα δεν μπορεί να σε κρατήσει λίγο παραπάνω;

-Δε νομίζω… καλύτερα να φεύγουμε σιγά- σιγά…

Πήρε τη τσάντα της και άρχισε να προχωράει. Σταματάει, γυρίζει με κοιτάει και μου λέει:

-Εσένα τι θα μπορούσε να σε κρατήσει;

-Νομίζω είσαι αρκετά έξυπνη για να με κρατήσεις.

Μου χαμογέλασε και ήπιαμε παρέα τον πρώτο μας καφέ δίπλα στη θάλασσα.

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]

  • Είναι πρώτο έτος. Είμαστε δεκαοχτώ χρονών. Η Αθήνα είναι μια άγνωστη πόλη που μας περιμένει να αφήσουμε την κάθε μας στιγμή, στο κάθε της μέρος. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο της Κρήτης και η ζωή μου μετά τα δεκαοχτώ ένιωθα ότι θα είναι στην Αθήνα. Το ήξερα από πέντε χρονών, όταν με ρωτούσαν τι θα γίνεις όταν […]