Κυριακή βράδυ στο Γκύζη.

Θυμάσαι πως ένιωσες όταν ερωτεύτηκες για πρώτη φορά;

Έτσι νιώθω για εσένα.

Είσαι ο άνθρωπος που ερωτεύτηκα με το που είδα τα μάτια σου.

Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τι νιώθω για εσένα.

Η αγκαλιά σου είναι η στιγμή ευτυχίας μου, που δεν γνώριζα καν αν υπάρχει.

Είναι η πρώτη φορά που δε θα κοιμηθούμε μαζί.

Ο πρώτος μας καβγάς.

Τσακωθήκαμε και δεν ξέρω πώς να αντιδράσω. Ούτε εσύ μάλλον.

Είναι η πρώτη φορά που δεν πήρα ταξί σαν τρελή να έρθω να σε βρω για να κοιμηθούμε αγκαλιά στις 4 τα μεσάνυχτα, έτσι επειδή απλά θέλω.

Στα 18 όλα γίνονται την στιγμή που τα νιώθεις, χωρίς σκέψη, απλά γίνονται.

Αυτή τη φορά, δε γίνεται τίποτα.

Σιωπή

Καμία κλήση
Κανένα μήνυμα
Κανένα κουδούνι

Σιωπή. Μόνο σιωπή

Κάθομαι στο τραπέζι της κουζίνας και κοιτάζω επίμονα το κινητό μου. Κόβω βόλτες πάνω κάτω χωρίς λόγο. Θα ήθελα να ακουστεί ο ήχος από τη δική σου κλήση.

Πιάνω το κινητό στα χέρια μου και προσπαθώ να σε πάρω τηλέφωνο.

Το μετανιώνω. Το αφήνω.

Δεv ξέρω τι πρέπει να κάνω.

Δεν ξέρω τι θέλω να κάνω.

Καβγάς πρώτη φορά στα 2 χρόνια μπορεί να μην είναι και τόσο φυσιολογικό αλλά τώρα συνέβη.

Πιάνω ξανά το κινητό για να γράψω μήνυμα.

Το αφήνω.

Δεν ξέρω τι να γράψω.

Δεν ξέρω αν θέλω να στείλω.

Δεν ξέρω αν πρέπει να στείλω.

Δεν ξέρω τι πρέπει και τι θέλω να στείλω.

Αφήνω ξανά το κινητό στο τραπέζι, το κοιτάζω επίμονα. Συνεχίζω να κόβω βόλτες και σκέφτομαι τι θέλω και τι πρέπει. Δεν ξέρω.

Χτυπάει ο ήχος από το μήνυμα. Εσύ είσαι.

” Κοιμήσου, δε θα στείλω.”

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Ατάκα από Γεωργία Κωτσιοπούλου! :)

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]

  • Είναι πρώτο έτος. Είμαστε δεκαοχτώ χρονών. Η Αθήνα είναι μια άγνωστη πόλη που μας περιμένει να αφήσουμε την κάθε μας στιγμή, στο κάθε της μέρος. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο της Κρήτης και η ζωή μου μετά τα δεκαοχτώ ένιωθα ότι θα είναι στην Αθήνα. Το ήξερα από πέντε χρονών, όταν με ρωτούσαν τι θα γίνεις όταν […]