Παρασκευή βράδυ στο Χολαργό.
-Πάμε για ποτό;
-Πάμε.
-Μεγάλο ενθουσιασμό βλέπω!
-Έχεις όρεξη να με κράξεις;
-Όχι, έχω όρεξη για ποτό! Κερνάω! Σήμερα ήταν η πρώτη μου μέρα στη δουλειά!
-Να με κράξεις όσο θέλεις! Το ξέχασα! Συγνώμη ρε Εβελίνα! Πως ήταν η πρώτη σου μέρα;
-Να έρθω να σε πάρω να πάμε για ποτό και να στα πω από κοντά;
-Έλα! Συγνώμη το ξέχασα! …ούτε καλή αρχή δε σου είπα! Σε αφήνω να με κράξεις όσο θέλεις!
-Ξεκόλλα! Ετοιμάσου! Έρχομαι!
Έβαλα τις καινούργιες κόκκινες πλατφόρμες μου, σήμερα τις πήρα για το γούρι της νέας αρχής και πήγα να πάρω την Μάρω από το σπίτι.
-Έφτασα! Κατέβα!
-Κατεβαίνω!
Μπαίνει στο αμάξι.
-Κοριτσάκι μου! Καλή αρχή στη νέα σου δουλειά!
-Ευχαριστώ! Που λες να πάμε;
-Στο στέκι μας!
-Πάμε!
Μπαίνουμε στο μαγαζί.
-Μάρω, να κάτσουμε στη συνηθισμένη θέση;
-Ναι, πάμε!
-Δε σε βλέπω καλά…
-Αυτά θα λέμε τώρα; Πες μου πως ήταν σήμερα στη δουλειά!
-Θα στα πω, αλλά θα μου πεις και εσύ τα δικά σου!
-Τι να σου πω… ένας χρόνος λέει περισσότερα… Έλα λέγε για τη δουλειά!
-Πρώτη εντύπωση πολλή θετική! Δουλεύω με κινέζους κυρίως… Και έτσι ξαφνικά… από το πουθενά… ερωτεύτηκα έναν Κινέζο!
-Τι; Εβελίνα τι λες; Μέθυσες; Δεν έχουμε πάρει καν ποτό.
Σταμάτησα να μιλάω γιατί δεν ήξερα τι να πω. Είχα μείνει κόκαλο.
-Μάρω;
Γυρνάει και τον βλέπει.
-Παύλο;
-Γεια σου Μάρω! Γεια σου Εβελίνα!
-Γεια σου Παύλο!
-Εβελίνα, ερωτεύτηκες Κινέζο;
-Άσε Παύλο, πήγα σήμερα πρώτη μέρα στη νέα μου δουλεία, όλοι Κινέζοι γύρω μου, καταλαβαίνεις! Και έτσι ξαφνικά… από το πουθενά… ερωτεύτηκα ένα Κινέζο!
Για κάποιο λόγο μας φάνηκε τόσο αστείο που ξεσπάσαμε σε γέλια χωρίς να μπορούμε να σταματήσουμε. Αρχίσαμε να μιλάμε Κινέζικα, να κάνουμε τους Κινέζους και να γελάμε ακατάπαυστα με αστεία περί Κινέζων.
Το έπαιζα Κινέζα γιατί δεν ήξερα τι άλλο μπορούσα να κάνω εκείνη τη στιγμή.
-Πάω τουαλέτα.
Ήταν η καλύτερη δικαιολογία για να φύγω. Τους άφησα μόνους.
-Γύρισες ή διακοπές;
-Γύρισα.
-Τι λέει η Αφρική;
-Δε λέει.
-Σαν τη Κίνα δε λέει τίποτα! Λες να ερωτευτώ και εγώ έναν Κινέζο;
-Κάνεις την Κινέζα;
-…ένα χρόνο τώρα!
-…λέω να μη περάσει άλλος χρόνος έτσι…
Γύρισα στη θέση μας, αλλά δε τους βρήκα
-Τα ποτά είναι πληρωμένα, μου είπε ο σερβιτόρος φωνάζοντας. Εσύ είσαι η Εβελίνα ε; Μου είπε η Μάρω να σου πω ένα συγνώμη και ένα ευχαριστώ, ξέρεις εσύ! Έτσι μου είπε! Δε θα σας καταλάβω ποτέ εσάς τις γυναίκες!
– Καλό βράδυ!
-Καλό βράδυ!
Κρυφογέλασα, χάρηκα πολύ και έφυγα.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Ατάκα από Κορίνα Χαρβαλή!:)
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την
– Μέλπω! Είμαι ερωτευμένη! -΄Ωπα! Τι δήλωση είναι αυτή! Λέγε! – Θυμάσαι τον Έκτορα; – Ναι παιδί μου! Που είχε έρθει στο χωριό πέρυσι το καλοκαίρι! – Ναι αυτόν! Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στην παραλία που πήγαμε με τα παιδιά! Είναι εδώ στο χωριό και φέτος! – Αλήθεια; Λέγε Στέλλα! – Ναι σου λέω!
Ήθελα πολύ καιρό να πάω στην παράσταση ”Λευκές Νύχτες”. Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Βαρύ έργο. Ήταν και ο λόγος που δεν έβρισκα εύκολα παρέα να πάω. Τελικά, η Μαρία δέχτηκε να πάμε. Ένα βράδυ Πέμπτης μετά τη δουλειά πήγαμε για ένα ποτάκι και στη συνέχεια στο θέατρο. Ήμασταν τυχερές, γιατί μας βρήκαν θέση στην πρώτη σειρά. Δίπλα
Ήταν το πρώτο μας ραντεβού, μετά από τη γνωριμία μας στο πανηγύρι του χωριού. Ναι…Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη περίσταση να γνωρίσεις κάποιον. Είναι όλοι οι συγγενείς, όλες οι κουτσομπόλες του χωριού και ένας χαμός από χορό και φαγοπότι. Καταφέραμε να γνωριστούμε. Τα βασικά, δηλαδή, όνομα, δουλειά κάνουμε και πως βρεθήκαμε στο πανήγυρι. Εμένα