Μεσάνυχτα, Πλατεία Κοραή
Καθώς περπατάς μεσάνυχτα στους δρόμους της Αθήνας, ποτέ δε ξέρεις ποιον θα συναντήσεις και τι μπορεί να σου αλλάξει τη στιγμή σου. Εκείνο το βράδυ ήταν ένα από αυτά τα βράδια, σε μια εσοχή στο πεζοδρόμιο, ένας μόνιμος άστεγος σου ζητάει ένα τσιγάρο:
-Έχεις ένα τσιγάρο;
-Ναι, ορίστε!
-Ευχαριστώ.
-Παρακαλώ.
-Φωτιά;
Του ανάβω το τσιγάρο και μου λέει:
-Θέλεις να κάνουμε ένα τσιγάρο μαζί;
-Ας κάνουμε…
-Να κάτσε εδώ στο πεζουλάκι αν θέλεις.
-Ευχαριστώ.
Κάνει τη πρώτη τσούρα και μου λέει:
-Αυτό είναι ευτυχία!
-..και αυτό είναι ευτυχία, του λέω
-…είναι στιγμές που η ευτυχία δεν έχει αξία όταν δεν έχεις με ποιον να τη μοιραστείς.
Σιωπή.
Τελειώσαμε το τσιγάρο και είπαμε καληνύχτα.
Έφυγα.
Μαρία Τσατσάκη
#atakaistoria #tsatsakimaria
Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;
Κυψέλη, Κυριακή Μεσημέρι. Είναι από αυτές τις βροχερές μέρες που και να μη θέλεις να μελαγχολήσεις δε γίνεται. Είναι Σάββατο και ξύπνησα από τη βροχή. Το καλοριφέρ έχει κλείσει από το βράδυ. Το δωμάτιο είναι λίγο παγωμένο, όπως και η μύτη μου που έχει βγει από τα σκεπάσματα. Έχω κλείσει το παντζούρι ερμητικά, για να
Μεσημέρι, Ναϊρόμπι Είμαι στην πρωτεύουσα της Κένυας. Ένα ταξίδι που δεν ήξερα ποτέ ότι θα έκανα. Είναι μεσημέρι. Φως, ήλιος και ζέστη. Ομάδα, εθελοντισμός και βόλτες στην πόλη. Οι οδηγίες είναι να είμαστε πάντα πάνω από δύο άτομα, πάντα να είναι τουλάχιστον ένα αγόρι μαζί μας, αν θέλουμε να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι τη δύση
Πατησίων, Σάββατο βράδυ. Κοιταζόμαστε επίμονα, αλλά γνωριζόμαστε. Κανένας δε μιλάει. Κοιτάζεις ξανά. Κοιτάζω να δω αν κοιτάζεις και πάλι δε μιλάμε. -Από που γνωριζόμαστε; Ένιωσα ότι έπρεπε να μιλήσω για να σπάσω τη σιωπή. Δε μιλάς και απλώς χαμογελάω. Δεν νιώθω αμήχανα. Είναι σαν να σε ξέρω χρόνια και αυτή η στιγμή είναι ακόμα μια
Είναι Κυριακή και σήμερα γίνομαι νονά. Είναι λίγο μεγάλη η βαφτιστήρα μου, αλλά πέντε χρόνια με τους κουμπάρους προτιμούσαμε να κανονίζουμε διακοπές από το να κανονίσουμε την βάφτιση. Κάθε Δεκέμβρη, εκεί στην αλλαγή του χρόνου λέγαμε : – Φέτος θα γίνει η βάφτιση! Κάθε χρόνο το λέγαμε, κάθε χρόνο βάζαμε ένα νέο προορισμό με την