Αλίμονο, αν οι μαθητές …

1992 στο Παλαιό Φάληρο. Τμήμα 1ης λυκείου. -κα. Πανταζή παρακαλώ μάθημα! -Κύριε, δεν είμαι διαβασμένη ούτε και σήμερα, θα είμαι όμως αύριο! -Ανεπίδεκτη  μαθήσεως ή αλλιώς βλάξ! Μετά από 8 χρόνια στο σαλόνι. Ειδήσεις στη τηλεόραση. ” Η κυρία Πανταζού βραβεύτηκε σήμερα σε μεγαλοπρεπή τελετή για τους κορυφαίους Έλληνες βιολόγους για την ανακάλυψη της… ‘’ […]

Ο ένας υποθέτω, ο άλλος νομίζω…

Πρωινό Κυριακής στο Μετς. -Μαμά! Θέλω και εγώ γάλα! -Θα σου βάλω αγάπη μου! -Θάλεια, να φας και λίγη μπανάνα που κάνει καλό! λέω ο Λεωνίδας -Μπαμπά δε μου αρέσει η μπανάνα! -Αγάπη μου τι θέλεις να φας; -Μαμά, θέλω να φάω φράουλες! Λέει η Θάλεια -Μόνο φράουλες; λέει ο Λεωνίδας -Μου αρέσουν οι φράουλες! […]

Άφησε όλα τα πράγματα της…

Σάββατο μεσημέρι στη Νέα Ερυθραία. Επέστρεψα και βρήκα το Μιχάλη στο σπίτι. Συγκάτοικος και φίλος. -Νικόλα… -Έφυγε, σωστά; -Ναι, έφυγε… Έτυχε να τη δω στην είσοδο της πολυκατοικίας, καθώς ερχόμουν… Ο Νικόλας πήγαινε μέσα στο δωμάτιο του και στο μπάνιο. -Άφησε όλα  τα πράγματα της, όχι πως είχε και πολλά… -Έλα ρε φίλε… 3 μήνες […]

Γιατί μερικές φορές το να ταΐζεις τη βροχή…

-Παιδί μου τι έχεις και κλαις; -Γιαγιά μου! -Τι έπαθες; -Χώρισα με το Νικήτα! -Γιατί; Τι έγινε; -Γιατί γιαγιά μου… -Σκούπισε τα μάτια σου και πες μου… -Γιαγιά μου ξέρεις πόσο ερωτευμένη είμαι με τον Νικήτα… Από την πρώτη στιγμή που τον είδα τον ερωτεύτηκα, μου χαμογέλασε και άνοιξε η καρδιά μου! Αχώριστοι ήμασταν όλο […]

Ήθελα να ήσουν μόνο εκεί, αλλά…

Κυριακή απόγευμα σα Βριλήσσια. Το βρήκα πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, δίπλα στο καφέ της. Αγαπημένε μου, Γράφω αγαπημένε, αλλά ξέρεις ότι εννοώ αγάπη μου. Ποτέ δε περίμενα ότι δε θα είχα τη δύναμη να σου μιλήσω. Εμείς πάντα τα λέγαμε όλα, αλλά αυτή τη φορά όλα είναι αλλιώς. Δε θα μπορούσα να σου μιλήσω […]

Κάθε Μάρτη επέστρεφες.

Ο Μάρτης ήταν ο μήνας μας. Ο μήνας που ερχόσουν Ελλάδα και σε έβλεπα. Ο μήνας που ένιωθα τη αγκαλιά σου. Ο μήνας που δε με άφηνες να ξυπνήσω μόνη. Κάθε Μάρτη επέστρεφες. Κάθε Μάρτη εγώ ήμουν εκεί να σε περιμένω. Εσύ πάντα έφευγες και εγώ σε περίμενα να έρθεις. Κάθε Μάρτη. Κάθε χρόνο. Μακάρι […]

Νιάου!

Πέμπτη μεσημέρι στο Μαρούσι. Στη δουλειά επικρατεί πάντα μια τρέλα. Θυμάμαι που παλιά έβλεπα στις ειδήσεις εικόνες από το χρηματιστήριο όπου άνθρωποι με κουστούμια φώναζαν και στα πρόσωπα τους καθρεπτίζονταν η ένταση τους. Δεν πίστευα ποτέ ότι υπάρχει δουλειά με τόση ένταση. Η εικόνα αυτή μιλούσε από μόνη της χωρίς να ακούς τι έλεγαν. Τα […]

Λειτουργώ μόνο υπό πίεση.

Τρίτη Βράδυ στον Πειραιά. -Στέλιο, πήρες φρούτα; Φωνάζει η Βέτα από την κουζίνα, καθώς είχε  ακούσει τον Στέλιο να μπαίνει μέσα στο σπίτι. -Βέτα, το ξέχασα! Δε τα είδα στη λίστα! -Για κοίτα στο πίσω μέρος που έχω βάλει ένα βελάκι ώστε να δεις πίσω και να περάσεις από τον κύριο Ηρακλή για να πάρεις […]

Είναι άλλο να παρασυρθείς κι άλλο…

Κυριακή βράδυ στο Θησείο. -Σε κοιτάζω πολλή ώρα… -Και εγώ… -Θα ήθελα να σε γνωρίσω… -Και εγώ… -Λεωνίδας! -Δανάη, Χάρηκα! -Κι εγώ! -Κι εγώ τι; -Κι εγώ χάρηκα! Η Δανάη χαμογέλασε και τον κοίταξε στα μάτια. -Κάτι κατάφερα για σήμερα το βράδυ! -Τι εννοείς; -Κατάφερα να σε κάνω να χαμογελάσεις! Η Δανάη χαμογελάει ξανά. -Διπλή […]

Πάμε μια βόλτα ακόμα;

Μεσάνυχτα  Παρασκευής στην Ομόνοια. -Θα έρθει το τρένο σε λίγο… -Το ξέρω… -Δε χρειαζόταν να με φέρεις μέχρι κάτω… -Είμαι κύριος… Gentleman που λένε και οι φίλοι Άγγλοι … -Είσαι κύριος με το Κ κεφάλαιο που λένε! -Λένε ή λες εσύ; -Λέω εγώ! -Χαίρομαι που το λες… -Πάντα λέω την αλήθεια! -Πάντα; -Ναι γιατί; -Θέλεις […]