Γιατί μερικές φορές το να ταΐζεις τη βροχή…

-Παιδί μου τι έχεις και κλαις; -Γιαγιά μου! -Τι έπαθες; -Χώρισα με το Νικήτα! -Γιατί; Τι έγινε; -Γιατί γιαγιά μου… -Σκούπισε τα μάτια σου και πες μου… -Γιαγιά μου ξέρεις πόσο ερωτευμένη είμαι με τον Νικήτα… Από την πρώτη στιγμή που τον είδα τον ερωτεύτηκα, μου χαμογέλασε και άνοιξε η καρδιά μου! Αχώριστοι ήμασταν όλο […]

Ο ένας υποθέτω, ο άλλος νομίζω…

Πρωινό Κυριακής στο Μετς. -Μαμά! Θέλω και εγώ γάλα! -Θα σου βάλω αγάπη μου! -Θάλεια, να φας και λίγη μπανάνα που κάνει καλό! λέω ο Λεωνίδας -Μπαμπά δε μου αρέσει η μπανάνα! -Αγάπη μου τι θέλεις να φας; -Μαμά, θέλω να φάω φράουλες! Λέει η Θάλεια -Μόνο φράουλες; λέει ο Λεωνίδας -Μου αρέσουν οι φράουλες! […]

Ήθελα να ήσουν μόνο εκεί, αλλά…

Κυριακή απόγευμα σα Βριλήσσια. Το βρήκα πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, δίπλα στο καφέ της. Αγαπημένε μου, Γράφω αγαπημένε, αλλά ξέρεις ότι εννοώ αγάπη μου. Ποτέ δε περίμενα ότι δε θα είχα τη δύναμη να σου μιλήσω. Εμείς πάντα τα λέγαμε όλα, αλλά αυτή τη φορά όλα είναι αλλιώς. Δε θα μπορούσα να σου μιλήσω […]

Νιάου!

Πέμπτη μεσημέρι στο Μαρούσι. Στη δουλειά επικρατεί πάντα μια τρέλα. Θυμάμαι που παλιά έβλεπα στις ειδήσεις εικόνες από το χρηματιστήριο όπου άνθρωποι με κουστούμια φώναζαν και στα πρόσωπα τους καθρεπτίζονταν η ένταση τους. Δεν πίστευα ποτέ ότι υπάρχει δουλειά με τόση ένταση. Η εικόνα αυτή μιλούσε από μόνη της χωρίς να ακούς τι έλεγαν. Τα […]

Λειτουργώ μόνο υπό πίεση.

Τρίτη Βράδυ στον Πειραιά. -Στέλιο, πήρες φρούτα; Φωνάζει η Βέτα από την κουζίνα, καθώς είχε  ακούσει τον Στέλιο να μπαίνει μέσα στο σπίτι. -Βέτα, το ξέχασα! Δε τα είδα στη λίστα! -Για κοίτα στο πίσω μέρος που έχω βάλει ένα βελάκι ώστε να δεις πίσω και να περάσεις από τον κύριο Ηρακλή για να πάρεις […]

Είναι άλλο να παρασυρθείς κι άλλο…

Κυριακή βράδυ στο Θησείο. -Σε κοιτάζω πολλή ώρα… -Και εγώ… -Θα ήθελα να σε γνωρίσω… -Και εγώ… -Λεωνίδας! -Δανάη, Χάρηκα! -Κι εγώ! -Κι εγώ τι; -Κι εγώ χάρηκα! Η Δανάη χαμογέλασε και τον κοίταξε στα μάτια. -Κάτι κατάφερα για σήμερα το βράδυ! -Τι εννοείς; -Κατάφερα να σε κάνω να χαμογελάσεις! Η Δανάη χαμογελάει ξανά. -Διπλή […]

Πάμε μια βόλτα ακόμα;

Μεσάνυχτα  Παρασκευής στην Ομόνοια. -Θα έρθει το τρένο σε λίγο… -Το ξέρω… -Δε χρειαζόταν να με φέρεις μέχρι κάτω… -Είμαι κύριος… Gentleman που λένε και οι φίλοι Άγγλοι … -Είσαι κύριος με το Κ κεφάλαιο που λένε! -Λένε ή λες εσύ; -Λέω εγώ! -Χαίρομαι που το λες… -Πάντα λέω την αλήθεια! -Πάντα; -Ναι γιατί; -Θέλεις […]

Ας συστηθούμε.

Πέμπτη απόγευμα στο καράβι για Πειραιά. Η Αμοργός ήταν ένα νησί που ήθελα πάντα να πάω. Φέτος ήταν η χρονιά που θα πήγαινα, το είχα πάρει απόφαση. Το είπα στη Μυρτώ, αμέσως την επόμενη ώρα είχα κλείσει εισιτήρια και ξενοδοχείο. Ο Ιούλιος έφτασε και εμείς φτάσαμε στην Αμοργό. Ήξερα ότι έπρεπε να έρθω σε αυτό […]

Εσύ θα έχεις τ΄αστέρια που ξέρουν να γελάνε.

Σάββατο βράδυ στο Λονδίνο.   Σάββατο βράδυ στο Λονδίνο. Με το Φάνη γνωριζόμαστε από παιδιά. Κάπου στο γυμνάσιο καταλάβαμε ότι δεν θέλαμε να είμαστε μόνο φίλοι και τα φτιάξαμε. Πάντα μου άρεσε αυτή η έκφραση, γιατί μου θύμιζε πάντα τα εφηβικά μου χρόνια. Τα χρόνια μου με το Φάνη. Πέρασε το γυμνάσιο, πέρασε το λύκειο […]

Πίστεψε στο φως!

Τρίτη Απόγευμα στην Ηλιούπολη. Το γυμναστήριο δεν ήταν ποτέ η αγαπημένη μου συνήθεια. Πλησίαζε καλοκαίρι και η Λίζα φαγώθηκε να πάμε στο νέο γυμναστήριο που είχε personal. Τώρα πια έχει γίνει πολύ in -που λένε. -Να κάνεις personal, θα δεις διαφορά! Personal = να είναι κάποιος από πάνω σου και να σε ενθαρρύνει να συνεχίσεις. […]