Quiero las naranjas rojas!

Κυριακή μεσημέρι στη Γρανάδα. -Quiero las naranjas rojas! -Τι σημαίνει αυτό αγάπη μου; -Θέλω τα κόκκινα πορτοκάλια! -Σαγκουίνι; -Κόκκινα του πάθος! Εκείνη την ώρα με έπιασε αγκαλιά. Σφιχτά. Δε με ένοιαζε να έχανα την ανάσα μου εκείνη τη στιγμή βλέπωντας τα μάτια του. Η βόλτα μας συνέχισε δοκιμάζοντας «κόκκινα» πορτοκάλια από όλα τα μανάβικα στο […]

Παρακαλώ τη μοίρα μου…

Σάββατο βράδυ στο χωριό. Τέσσερις γυναίκες. Το δωμάτιο έχει ένα τραπέζι και τέσσερις καρέκλες, ένα κρεβάτι νοσοκομείου με το μηχανισμό που ανεβαίνει και κατεβαίνει η πλάτη και μια σόμπα. Στον πολλάκις ασβεστωμένο τοίχο είναι κρεμασμένα κάδρα, ένα σε κάθε τοίχο, για να μη δείχνει άσπρος. Δυο από αυτά τα κάδρα είναι λίγο στραβά κρεμασμένα. – […]

Ευχαριστώ.

Παρασκευή απόγευμα στη Νέα Πεντέλη. Σαν σήμερα. Σαν σήμερα έφυγες. Σαν σήμερα δεν ήρθα να σε χαιρετήσω. Δεν ήρθα από επιλογή. Σαν σήμερα ήταν που όλοι σε χαιρέτησαν, μα εγώ ακόμα δεν μπορώ. Δε σου άρεσε ποτέ το μαύρο χρώμα και έλεγες μόνο ένα λάκκο και λίγο χώμα, τίποτα άλλο. Δε φτάνει αυτό στην εποχή μας. […]

Αυτή η οικία…

Μεσημέρι Κυριακή στα Πετράλωνα. -Παναγιώτη, θέλεις λίγο καρπούζι ακόμα; -Παππού φούσκωσα! -Λίγη φέτα ακόμα; -Όχι, ευχαριστώ! Παππού, να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι παιδί μου! -Τι λέει αυτό που είναι πάνω απο την πόρτα; -Θέλεις να σου τη διαβάσω; -Ναι θέλω! -Αυτή η οικία σήμερον εμού, αύριο ετέρου και ουδέποτε τινός. -Τι σημαίνει αυτό βρε παππού; […]

Μην καθυστερείτε άλλο, αναλάβετε τώρα!

Πέμπτη απόγευμα στο Άλιμο. Στη δουλειά τα πράγματα είναι δύσκολα. Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε να είμαι σε αυτή την εταιρεία και για ποιο λόγο μπαίνω στη διαδικασία να αγχώνομαι εφόσον κανείς άλλος δε νοιάζεται . Τα πλάνα της εταιρείας και οι στρατηγικές αποφάσεις είναι σαν παγωτό σε χαλασμένο ψυγείο. Λιώνουν και μετά ξανά-παγώνουν, […]

Αλίμονο, αν οι μαθητές …

1992 στο Παλαιό Φάληρο. Τμήμα 1ης λυκείου. -κα. Πανταζή παρακαλώ μάθημα! -Κύριε, δεν είμαι διαβασμένη ούτε και σήμερα, θα είμαι όμως αύριο! -Ανεπίδεκτη  μαθήσεως ή αλλιώς βλάξ! Μετά από 8 χρόνια στο σαλόνι. Ειδήσεις στη τηλεόραση. ” Η κυρία Πανταζού βραβεύτηκε σήμερα σε μεγαλοπρεπή τελετή για τους κορυφαίους Έλληνες βιολόγους για την ανακάλυψη της… ‘’ […]

Ο ένας υποθέτω, ο άλλος νομίζω…

Πρωινό Κυριακής στο Μετς. -Μαμά! Θέλω και εγώ γάλα! -Θα σου βάλω αγάπη μου! -Θάλεια, να φας και λίγη μπανάνα που κάνει καλό! λέω ο Λεωνίδας -Μπαμπά δε μου αρέσει η μπανάνα! -Αγάπη μου τι θέλεις να φας; -Μαμά, θέλω να φάω φράουλες! Λέει η Θάλεια -Μόνο φράουλες; λέει ο Λεωνίδας -Μου αρέσουν οι φράουλες! […]

Άφησε όλα τα πράγματα της…

Σάββατο μεσημέρι στη Νέα Ερυθραία. Επέστρεψα και βρήκα το Μιχάλη στο σπίτι. Συγκάτοικος και φίλος. -Νικόλα… -Έφυγε, σωστά; -Ναι, έφυγε… Έτυχε να τη δω στην είσοδο της πολυκατοικίας, καθώς ερχόμουν… Ο Νικόλας πήγαινε μέσα στο δωμάτιο του και στο μπάνιο. -Άφησε όλα  τα πράγματα της, όχι πως είχε και πολλά… -Έλα ρε φίλε… 3 μήνες […]

Γιατί μερικές φορές το να ταΐζεις τη βροχή…

-Παιδί μου τι έχεις και κλαις; -Γιαγιά μου! -Τι έπαθες; -Χώρισα με το Νικήτα! -Γιατί; Τι έγινε; -Γιατί γιαγιά μου… -Σκούπισε τα μάτια σου και πες μου… -Γιαγιά μου ξέρεις πόσο ερωτευμένη είμαι με τον Νικήτα… Από την πρώτη στιγμή που τον είδα τον ερωτεύτηκα, μου χαμογέλασε και άνοιξε η καρδιά μου! Αχώριστοι ήμασταν όλο […]

Ήθελα να ήσουν μόνο εκεί, αλλά…

Κυριακή απόγευμα σα Βριλήσσια. Το βρήκα πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, δίπλα στο καφέ της. Αγαπημένε μου, Γράφω αγαπημένε, αλλά ξέρεις ότι εννοώ αγάπη μου. Ποτέ δε περίμενα ότι δε θα είχα τη δύναμη να σου μιλήσω. Εμείς πάντα τα λέγαμε όλα, αλλά αυτή τη φορά όλα είναι αλλιώς. Δε θα μπορούσα να σου μιλήσω […]