Tα εξωτικά φρούτα δεν…

Νέα Ιωνία Κυριακή μεσημέρι -Καλημέρα -Για καλησπέρα είναι η ώρα…! -Δίκιο έχεις, άλλα τώρα ξύπνησα. Ξενύχτι χτες. -Ήταν καλά; -Ναι, ξανά σα φοιτητές! -Ωραία! Αν και ξενυχτισμένη πάντα χαμογελαστή! -Χάνεται το χαμόγελο μωρέ; -Χάνεται… -Έχεις τη σοκολάτα με την πραλίνα; -Ναι, είναι εκεί στο πάνω ράφι δεξιά. -Ευχαριστώ! Να γλυκαθούμε λιγάκι! -Γιατί; Ήταν πικρό το ξενύχτι; – […]

Ψάχνω να βρω ένα…

Παρασκευή απόγευμα στην Ηλιούπολη. Είμαστε φοιτητές και μπορεί όλες οι μέρες να είναι ίδιες. Όμως, η Παρασκευή έχει άλλη αίγλη ως μέρα. Ξέρεις ότι έρχεται σαββατοκύριακο κι ενώ όλη την εβδομάδα μπορείς να κάνεις ότι και το σαββατοκύριακο είναι ξεχωριστό συναίσθημα. Παρασκευή, λοιπόν, είπαμε, να πάμε στον Άκη στο Μοσχάτο. Θα έλειπαν οι γονείς του […]

Μην κουνηθεί κανείς…

Κυριακή μεσημέρι, Λιόσια. Η αλήθεια είναι ότι δε μου αρέσει το μαγείρεμα, αλλά μια που μετακόμισα σε νέο σπίτι είπα να μαζευτούμε και να μαγειρέψω. Νέο σπίτι, το λέω και δεν το πιστεύω ούτε εγώ. Είκοσι χρόνια στην ίδια γειτονιά και τώρα στην άλλη άκρη της Αθήνας. Από κέντρο στα Λιόσια. Εκεί μου έτυχε διαθέσιμο […]

Και με μια λαχτάρα…

Παρασκευή μεσάνυχτα, Αναφιώτικα. -Ήξερα ότι θα ήσουν εδώ. -Πάντα ξέρεις που είμαι και πως είμαι. -Πάντα. -Γιατί ήρθες; -Γιατί ήθελα να σε δω. -Εμένα με ρώτησες; -Ήθελες να έρθω. -Ήθελα. Σιωπή. -Πάντα εδώ έρχεσαι. -Πάντα, και στα όμορφα και στα άσχημα. -«Από ψηλά, όλα φαίνονται πιο μικρά » , έτσι δε λες; -Ναι και έτσι […]

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Κυριακή μεσημέρι στη Πάτρα. -Ρε παιδιά, πόσα χρόνια ερχόμαστε σε αυτό το καφέ; -Ρε αλήθεια δε θυμάμαι… -Παίζει να ήταν η πρώτη φορά που βγήκα «μόνος» για καφέ! -Ρε αλήθεια τώρα; Ερχόμαστε πάντα δηλαδή εδώ; -Nαι σου λέω! -Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που είπα στη μάνα μου «Μάνα, μετά την παρέλαση θα πάμε […]

Η ζωή αρχίζει εκεί…

Τρίτη βράδυ στο Κηφισιά. -Ρε δεν είμαι καλά…δεν την παλεύω… -Ρε Ηλία, φάση είναι… -Φάση λέω ότι είναι τα τελευταία 2 χρόνια… Η Βιολέτα μου είπε να πάω σε ψυχολόγο… -Ρε ξεκόλλα, δεν έχεις κάτι… Φάση είναι… -Μετά που πέθανε η μάνα μου σαν κάτι να άλλαξε μέσα μου… Τίποτα δεν απολαμβάνω… Εκνευρίζομαι με το […]

Δεν είσαι το πιο κοφτερό…

Τετάρτη βράδυ στην Αττική. -Δεν αντέχω άλλο να το συζητάμε…Βαρέθηκα να αναλύω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια…Δε με καταλαβαίνεις…Δεν μπορώ να σε καταλάβω, γιατί δεν το λήγουμε να πάει ο καθένας σπίτι του και να βρει ο καθένας το δρόμο του όπως αυτός επιθυμεί…Δεν  πάει ρε παιδί μου…Δεν τραβάει το μεταξύ μας…Ας το παραδεχτούμε…Ας […]

Α! Ρε Μάνα…

Σάββατο βράδυ στην Αργυρούπολη. -Νομίζω από κάπου σε ξέρω… -Εγώ νομίζω πως όχι, αλλά θα ήθελα να σε γνωρίσω… -Είσαι σίγουρη; -Ναι…θα σε θυμόμουν! -Τόσο καλή μνήμη; -Ναι… δεν ξεχνάω ποτέ ! -Ποτέ; -Ναι ποτέ! -Τότε ξέχασες ότι τον προηγούμενο μήνα είχες έρθει εδώ, αλλά εγώ ήμουν στη θέση του DJκαι όχι εδώ στο μπαρ […]

Τρώγοντας έρχεται η όρεξη…

Παρασκευή απόγευμα στο Παγκράτι. -Έλα! -Μάνια! Μια φορά να σε πάρω και να σηκώσεις το τηλέφωνο! Αλήθεια! -Ρε σόρρυ έκανα μπάνιο! -Σε πόση ώρα θα είσαι έτοιμη; -Για πού; Έχουμε κανονίσει κάτι και δεν το θυμάμαι! -Καλά θυμάσαι, αλλά κανονίζουμε τώρα! Πρέπει να δεις τη φίλη σου!  -Βρε Ευτυχία μου… Τώρα βγήκα από το μπάνιο… […]

Κινδυνεύω.

‘Ήταν Παρασκευή βράδυ. Κάθε Παρασκευή πας στο στέκι σου στο μπαράκι πίσω από το Μέγαρο Μουσικής. Κάθε Παρασκευή σε βλέπω, κάθε Παρασκευή δε σου μιλάω. Ήταν εκείνη η Παρασκευή. Μπήκα στο μπαρ καθόσουν στη σκισμένη πράσινη πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσες έξω. Στο τραπέζι πάνω καιγόταν ένα τσιγάρο που από την ώρα που το […]