Δευτέρα πρωί, Παλλήνη

Ποτέ μου δε πίστευα ότι από το χωριουδάκι μου στον Έβρο θα ερχόμουν να δουλέψω στην Αθήνα. Η ζωή μου είχε διαμορφωθεί για να μείνω για πάντα στο χωριουδάκι μου, αλλά να πως τα φέρνεις η ζωή και ξαφνικά βρίσκεσαι κάπου αλλού με δουλειά και μια νέα ζωή που ξεκινάει χωρίς καλά-καλά συνειδητοποιήσεις τι έχει συμβεί. Σήμερα θα πήγαινα πρώτη μέρα στο οινοποιείο και είχα μεγάλη αγωνία. Γνώριζα μόνο τη φίλη μου την Ελένη που με πρότεινε για τη δουλειά, δεν ήξερα και κανένα άλλο.

Πρώτη μέρα στη δουλειά και όλα ήταν άγνωστα. Με υποδέχτηκε στην είσοδο ο κύριος Νίκος με την Ελένη, είχαν μαζευτεί όλοι στη κεντρική σάλα του οινοποιείου και έτσι άρχισαν οι συστάσεις.

-Καλή μέρα σε όλους, είπε ο κ.Νίκος, θα ήθελα να σας συστήσω το νέο μέλος της οινο-οικογένειας μας, την Αφροδίτη.

-Γεια σας, χαίρομαι που είμαι μαζί σας και σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη υποδοχή σας!

Είχαν ετοιμάσει ένα σωρό πράγματα για να φάμε και να τους γνωρίσω έναν- έναν. Τελικά η οικογένεια ήταν μεγάλη, πολλά νέα πρόσωπα. Όμως ένα επίμονο βλέμμα ξεχώριζε στο άγνωστο. Εκεί που άρχισαν όλοι να επιστρέφουν στις δουλείες τους και η σάλα άρχιζε να αδειάζει, ήρθε και μου μίλησε.

-Γεια σου Αφροδίτη!

-Γεια σου …το όνομα σου;

-Γιώργος.

-Γεια σου Γιώργο, δουλεύεις πολύ καιρό εδώ;

-Πριν από ένα μήνα ξεκίνησα…

-Και πως σου φαίνεται;

-Πολύ καλά! Είχα άλλη ζωή σε ένα χωρίο λίγο πιο έξω από τα Τρίκαλα και όλα άλλαξαν σε μια στιγμή. Έτσι βρέθηκα εδώ!

-Και εγώ, από Έβρο έρχομαι για να φανταστείς!

-Ακόμα πιο μακριά…

-Ναι, μακριά…

-Ήρθαμε από μακριά για να συναντηθούμε…εδώ!

-Μήπως να πάμε στις δουλειές μας;

-Ας είναι… το σημαντικό είναι ότι συναντηθήκαμε!

-Το σημαντικό είναι θα συναντιόμαστε κάθε μέρα!

Του χαμογέλασα, μου χαμογέλασε και φύγαμε.

Μαρία Τσατσάκη

#atakaistoria #tsatsakimaria

Ατάκα  από Χαρά Χρυσάφη!:)

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου ένα σχόλιο;

Θέλεις να διαβάσεις περισσότερες ιστορίες;

  • Αν έχω να θυμάμαι μια μέρα από τη ζωή μου, αυτή είναι η Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017.  Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν η μέρα ορόσημο. Είναι δυνατόν ένα email να φέρει την αλλαγή; Δεν το πίστευα, αλλά είναι δυνατόν. Είχα ξυπνήσει κατά τις 10.00 το πρωί μετά από ένα ξενύχτι με τους φίλους […]

  • Η συγκατοίκηση πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά αν τη μοιράζεσαι με μια αγαπημένη σου φίλη. Είχαμε ξενυχτήσει το προηγούμενο  βράδυ μέχρι πρωίας. Η ώρα είχε περάσει και ήταν μια το μεσημέρι, αλλά τα φώτα και στα δύο υπνοδωμάτια του σπιτιού ήταν σβηστά. Κοιμόμασταν κι εγώ και η Δέσποινα. Σηκώθηκα κατά τις δύο και ένιωθα το στομάχι […]

  • Τα φοιτητικά μας χρόνια μένουν ανεξίτηλα και αυτό γιατί έχουν πλάκα. Είναι εκείνες οι στιγμές που θυμάσαι για πάντα και ξεπετάγονται άξαφνα στην μνήμη σου καθώς κάνεις μια βόλτα στην Πλάκα. Μια απο τις στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα ήταν και η μέρα που έφυγα από το πατρικό μου για να πάω στην Αθήνα, […]

  • Είναι πρώτο έτος. Είμαστε δεκαοχτώ χρονών. Η Αθήνα είναι μια άγνωστη πόλη που μας περιμένει να αφήσουμε την κάθε μας στιγμή, στο κάθε της μέρος. Μεγάλωσα στο Ηράκλειο της Κρήτης και η ζωή μου μετά τα δεκαοχτώ ένιωθα ότι θα είναι στην Αθήνα. Το ήξερα από πέντε χρονών, όταν με ρωτούσαν τι θα γίνεις όταν […]